Σήμερα ταξιδεύουμε στην Λατινική Αμερική με την μοτοσικλέτα Ποδερόσα, με αναβάτες τον Τσε Γκεβάρα και τον φίλο του Αλμπέρτο Γκρανάδο. Ο Αλμπέρτο είναι βιοχημικός με ειδίκευση στη λεπρολογίακαι ο Ερνέστο, από το 1948 έχει ξεκινήσει σπουδές στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες.
Τον Δεκέμβριο του 1951 ξεκινούν από την Κόρδοβα της Αργεντινής το ταξίδι τους με την μοτοσυκλέτα Ποδερόσα για τη Βόρεια Λατινική Αμερική. Από την Αργεντινή περνούν στη Χιλή με το πολύ σκληρό τοπίο, φθάνουνστο Περού και το διασχίζουν, μετά στην Κολομβία και τέλος στο Καράκαςστη Βενεζουέλα, στις 26 Ιουλίου 1952. Κάποια στιγμή, η μοτοσικλέτα τους εγκαταλείπει και συνεχίζουν με σχεδόν όλα τα άλλα μέσα, με τα πόδια, αυτοκίνητα ανθρώπων που γνωρίζουν στη διαδρομή τους, πλοίο, λεωφορεία, τρένα και με σχεδία που φτιάχνουν μόνοι τους.
Η ομορφιά της φύσης που αντικρίζουν, τα εμπόδια που συναντούν στο δρόμο τους, οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν, οι άνθρωποι που συναντούν μεό,τι δυσκολίες αντιμετωπίζει ο καθένας τους, αλλάζουν την ψυχή και την σκέψη των δύο φίλων. Όπως εξομολογείται ο Τσε στις αρχικές σελίδες του βιβλίου του, «Το πρόσωπο που έγραψε αυτές τις σημειώσεις ‘πέθανε’ μόλις ξαναπάτησε το πόδι του στη γητης Αργεντινής και αυτός που τις τακτοποιεί και τις ξαναχτενίζει ‘εγώ’ , δεν είμαι εγώ. Δεν είμαι ο ίδιος, εσωτερικά τουλάχιστον. Τούτη η άσκοπη περιπλάνηση στη ‘Μεγάλη Αμερική Μας’, με άλλαξεπερισσότερο απ’ ότι πίστευα».
Και η κόρη του Αλέιδα Γκεβάρα, συμπληρώνει στον πρόλογο του βιβλίου : «…Ο πεζός λόγος του είναι ζωντανός. Τα λόγια του μας επιτρέπουν να ακούσουμε ήχους που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά, μεταδίδονταςμας τις εικόνες που έκαναν εντύπωση στον ρομαντικό εκείνο άνθρωπο. Ωστόσο, διατηρεί πάντα την ευαισθησία του, ακόμα και καθώς ο πόθος του για επανάσταση γίνεται πιο έντονος. Συνειδητοποιεί ότι αυτό που έχουν ανάγκηοι φτωχοί δεν είναι τόσο οι επιστημονικές γνώσεις του ως γιατρού, αλλά μάλλον η δύναμή του και η επιμονή του στην προσπάθεια να προκαλέσει τηνκοινωνική αλλαγή που θα τους έδινε τη δυνατότητα να ζήσουν με την αξιοπρέπεια που τους είχαν στερήσεικαι ποδοπατήσει για αιώνες».
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
EMMANUEL CARRERE – “ΚΟΛΧΟΖ”
μτφ. Γιώργος Καράμπελας – Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου
.
Το “Κολχόζ” είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα που συνδυάζει την οικογενειακή αφήγηση με την μεγάλη ιστορία, ακολουθώντας τέσσερις γενιές στον ταραγμένο εικοστό αιώνα.
Κεντρικός άξονας της ιστορίας, είναι η Ελέν Καρρέρ ντ’ Ανκός (1929-2023) -μητέρα του συγγραφέα- το γένος Ζουραμπισβίλι. διεθνούς φήμης ιστορικός, ειδικός της Ρωσίας και της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης,υπηρέτησε από το 1999 έως τον θάνατό της ως ισόβια γραμματέας της Γαλλικής Ακαδημίας, της οποίας ήταν μέλος από το 1990.Με αφορμή τον θάνατό της, το 2023, συγγραφέας του βιβλίου Εμμανυέλ Καρρέρ -ο έτερος βασικός πόλος του μυθιστορήματος- βυθίζεται στα οικογενειακά αρχεία που επιμελώς τηρούσε ο πατέρας του και μας αφηγείται, με εντυπωσιακή δεξιοτεχνία, μια γενεαλογία που καλύπτει πάνω από έναν αιώνα, στο πλαίσιο της οποίας το ατομικό πεπρωμένο διασταυρώνεται με τη μεγάλη Ιστορία.
Διασχίζουμε μαζί του την Οκτωβριανή Επανάσταση, την εξορία των Ρώσων εμιγκρέδων στην Ευρώπη, τον Ψυχρό Πόλεμο, τον Μάη του ’68, την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, τη Ρωσία του Πούτιν και τους πολέμους της, ενώ διεισδύουμε παράλληλα σε μια οικογενειακή εποποιία απίστευτα μυθιστορηματική και τραγική συγχρόνως, με ζωές ένδοξες ή πιο ταπεινές, καμιά φορά ζοφερές και βασανισμένες.
Το «Κολχόζ» δεν είναι απλώς μια βιογραφία ή μία ιστορική αφήγηση,συνδυάζει σπαρακτικές αναμνήσεις, νέα ξεκινήματα, οικογενειακά μυστικά, αναπάντεχα περιστατικά και γεωπολιτική. Είναι επίσης ένα πολύ προσωπικό κείμενο για τη ζωή και τον θάνατο των δικών μας ανθρώπων, όπως και την αγάπη του γιού για την μητέρα και τον πατέρα του. Ένα έργο που φωτίζει πώς οι προσωπικές ιστορίες διαμορφώνονται — και διαμορφώνουν — τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα.
Ο Εμανυέλ Καρέρ γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1957. Ζει στο Παρίσι. Σπούδασε Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες. Ως εναλλακτική λύση στη στρατιωτική του θητεία,ο Καρρέρ δίδαξε γαλλικά για δυο χρόνια στη Σουραμπάγια της Ινδονησίας. Στη συνέχεια έγινε κριτικός κινηματιγράφου για τα περιοδικά Telerama και Positif. To 1982 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, μια μονογραφία για τον σκηνοθέτη Βέρνερ Χέρτζογκ.Την επόμενη χρονιά δημοσιεύτηκε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο ‘ L’ amie du jaguar’ ,το οποίο βασίστηκε στις εμπειρίες του στην Ινδονησία. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία λογοτεχνίας και κάποια από τα βιβλία του έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, σε διασκευή του ίδιου του συγγραφέα.
Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί 11 βιβλία του. Όλα τα βιβλία του (εκτός από“Το μουστάκι”, εκδ. Σέλας ), έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
BERNIESANDERS “ΠΟΛΕΜΑ ΤΗΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ”
μτφ. Ζωή Κόκκα– Εκδόσεις Gutenberg
.
Σ’ αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας αναλύει το φαινόμενο της ολιγαρχίας,που επιτρέπει σήμερα στο 1% των Αμερικανών να κατέχει περισσότερο πλούτο από όσο, συνολικά, το κατώτερο 93% των συμπατριωτών του και παραθέτει κάποιες ιδέες του, για το πως μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο.
Όπως λέει ο ίδιος ξεκινώντας το βιβλίο του:«Η ολιγαρχία είναι ένα σύστημα στο οποίο λίγοι, απίστευτα πλούσιοι ιδιώτες ελέγχουν την οικονομική,την πολιτική και τη μιντιακή ζωή ενός έθνους. Είναι ένα σύστημα στο οποίο οι καθημερινοί άνθρωποι έχουν ελάχιστοι δύναμη να καθορίζουν τομέλλον της χώρας τους».
Ο Bernie Sanders αναλύει το φαινόμενο του Τραμπισμού και περιγράφει μηχανισμούς εξουσίας που όχι απλώς έπαιξαν ρόλο στην εκλογή Τραμπ, αλλά υπονομεύουν και την ίδια τη δημοκρατία σε πολλές χώρες.Εξηγεί πώς εξαργυρώνονται πολιτικά οι τεράστιες χορηγίες για προεκλογικές εκστρατείες και πώς ψηφίζονται ή καταργούνται νόμοι και υπογράφονται διεθνείς συμφωνίες με κριτήριο τα συμφέροντα πλουτοκρατών από διάφορα μέρη του κόσμου, σε βάρος συχνά και ολόκληρων κρατών. Αν και εστιάζει στην αμερικανική περίπτωση, αυτό το βιβλίο δίνει πολύ υλικό για περαιτέρω ιδεολογικές και προγραμματικές επεξεργασίες στη σημερινή ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και ριζοσπαστική Αριστερά.
Ο Μπέρνι Σάντερς είναι Αμερικανός πολιτικός που γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1941 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Υπηρέτησε ως δήμαρχος του Μπέρλινγκτον στο Βερμόντ από το 1981 έως το 1989, αποκτώντας φήμη για τις προοδευτικές του πολιτικές. Στη συνέχεια εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ το 1991 και αργότερα στη Γερουσία το 2007, ως ανεξάρτητος που συνεργάζεται με το Δημοκρατικό Κόμμα,με τη μεγαλύτερη θητεία στην ιστορία του Κογκρέσου για δεκαέξι χρόνια και σήμερα βρίσκεται στην τέταρτη θητεία του. Ζει στο Μπέρλινγκτον με τη σύζυγό του, την Τζέιν, και έχει τέσσερα παιδιά και επτά εγγόνια.
