Σήμερα ταξιδεύουμε με τον Κάρολο Δαρβίνο και το Μπίγκλ, στη Γητου Πυρός και τα Νησιά Γκαλαπάγκος. Ο Κάρολος Δαρβίνος γεννήθηκε στο Σρούσμπερυ της Αγγλίας στις 12 Φεβρουαρίου του 1809. Έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις σπουδαιότερες μορφές της ανθρώπινης ιστορίας. Όπως έγραψε στην αυτοβιογραφία του, «Τον καιρό που πήγα στο σχολείο, η κλίση μου για τη φυσική ιστορία και πιο ειδικά η διάθεση για συλλογή, ήταν αρκετά ανεπτυγμένη. Προσπάθησα να ξεχωρίσω και να καταγράψω τα ονόματα των φυτών και μάζευα πράγματααπ’ όλα τα είδη. Το πάθος για συλλογή ήταν πολύ δυνατό σε μένα και καθαρά έμφυτο. Το 1822,σε μια περιοδεία με άλογα στα σύνορα της Ουαλίας, μια ζωηρή ευχαρίστηση για το τοπίο πρωτοξύπνησεμέσα μου, που διήρκησε περισσότερο από κάθε άλλη αισθητική απόλαυση».
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ως πολλά υποσχόμενος φυσιοδίφης, ο οποίος αγαπά υπερβολικάτη γεωλογία και γενικά όλους τους κλάδους της φυσικής ιστορίας, επιβιβάζεται στο πλοίο Μπίγκλ του Βασιλικού Ναυτικού της Αγγλίας με καπετάνιο τον Φιτζ Ρόι. Στις 27 Δεκεμβρίου 1831,αναχωρούν από τις ακτές της Αγγλίας για να κάνουν τον περίπλου της Γης.Το ταξίδι τους διαρκεί 5 χρόνια, μέχριτο 1836. Μετά από αυτό το ταξίδι, ο Δαρβίνος θα γράψει το θεμελιακό επιστημονικό του έργο για την θεωρία της εξέλιξης “Η καταγωγή των ειδών”, που σύμφωνα με τα λόγια του Τζούλιαν Χάξλεϋ «υπήρξε αδιαμφισβήτητα η πιο σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της βιολογίας».
Έγραψε αρκετά συγγράμματα ακόμα που αφορούν την γεωλογία, τα φυτά, την καταγωγή του ανθρώπου, την έκφραση των συναισθημάτων στα ζώακαι στον άνθρωπο.
Το 1839 παντρεύεται την Έμα Ντάργουιν και κάνουν 10 παιδιά. Ο Δαρβίνος πέθανε στις 19 Απριλίου 1882 και σε αναγνώριση της σπουδαιότηταςτου ως επιστήμονα, τάφηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ κοντά στον Ουίλιαμ Χέρσελ και τον Ισαάκ Νεύτωνα, σπουδαίοι φυσικοί και οι δυο.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΜΑΡΙΟΣ ΧΑΚΚΑΣ – “ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ”
Εκδόσεις Άγρα ΣΥΛΛΟΓΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ
.
Ο Μάριος Χάκκας, μεγάλος μάστορας της μικρής πεζογραφικής φόρμας, «ακέραιος άνθρωπος, έντιμος αγωνιστής, έγραψε σπουδαία λογοτεχνία, βαθύτατα αριστερός σε θεωρία και πράξη, ξεγύμνωσε μέσα από την πρόζα του την Αριστερά απ’ τους φτιαχτούς μύθους της, και δη την ελληνική Αριστερά και τους οπαδούς της από τις αυταπάτες και τις αγκυλώσεις τους», όπως γράφει ο Θωμάς Κοροβίνης στο επίμετρο του βιβλίου του,
“Το Κοινόβοιο”, την τελευταία συλλογή διηγημάτων του.
Το Κοινόβιο του Μάριου Χάκκα λειτουργεί με την πλήρη δυναμική της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, είναι μια πολυσήμαντη νεοελληνική μεταπολεμική τραγωδία,έναπαραληρηματικό μακρόσυρτο παραμιλητό ενός ψυχορραγούντος συνανθρώπου μας,εξεγερμένουαπέναντι στην κοινωνία που τον εξέθερψε,που η πεμπτουσία της κοινωνικοπολιτικής και υπαρξιακής του εμπειρίας μετουσιώθηκε σε ένα στιλπνό μέσα στην αφτιασίδωτη και υποβλητικής γοητείας γραφή του πεζοποίημα, έναν ύμνο στην ίδια τη ζωή, ένα πολύτιμο ντοκουμέντο που αποπνέει αίσθηση ελευθερίας, ανεξαρτησίας, αυτοπροσδιορισμού και τυραννισμένης ομορφιάς.
Ο Χάκκας είναι μια μοναδική, εντελώς ιδιοσυγκρασιακή περίπτωση, που δεν βρήκε μιμητές ούτε συνεχιστές. Η αναγνωστική επίδρασή του στον σύγχρονο αναγνώστη είναι συντριπτική. Όχι μόνο για τη βαθιά, αστόλιστη, «βίαιη» αλήθεια των κειμένων του, αλλά και για την αγέραστη γραφή του.
Ο Μάριος Χάκκας [1931-1972], ήταν Έλληνας λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Μακρακώμη Φθιώτιδας, γιος του Γεωργίου Χάκκα και της Σταυρούλας Καρατσαλή. Εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων υπέστη διώξεις, ιδιαίτερα κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα έζησε στην Καισαριανή, με την οποία συνδέθηκε συναισθηματικά, κάτι που διαφαίνεται και στα θέματα των έργων του. Σε ηλικία 19 ετών ενώ φοιτούσε στη Σχολή Σαμαρειτών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, βοήθησε εθελοντικά τους φυλακισμένους στη Γυάρο. Στις 30 Απριλίου 1954 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 ετών, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να διακόψει τις σπουδές του στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο “Όμορφο καλοκαίρι” (ήταν και η μοναδική που εκδόθηκε όσο ζούσε ο συγγραφέας). Έπειτα από το πραξικόπημα και την εγκαθίδρυση της χούντας, υπέστη διώξεις και φυλάκιση ενός μήνα για το γεγονός ότι ήταν στέλεχος της ΕΔΑ (1960-67). Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έγραψε τρία θεατρικά μονόπρακτα. Απεβίωσε από καρκίνο σε ηλικία 41 ετών, στη διάρκεια της δικτατορίας.
ΜΙΚΕΛΑ ΧΑΡΤΟΥΛΑΡΗ – “61 ΠΟΛΑΡΌΙΝΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ”
Εκδόσεις Πόλις
.
Εξήντα μία ελληνικές φωνές -συγγραφείς, εκδότες, πολιτικοί, ιστορικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, διανοούμενοι- συζητούν με την Μικέλα Χαρτουλάρη για την
“ελληνική περιπέτεια”. Ένα πολυφωνικό βιβλίο στο οποίο τα 61 πρόσωπα κουβεντιάζουν με την συγγραφέα όψεις, έθη και παθογένειες του ελληνικού κράτους από συστάσεώς του. Όπως η συγγραφέας αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου: « Έτσι προέκυψαν 61 συνομιλίες που η μία φωτίζει την άλλη, ιστορικά, κοινωνικά, πολιτισμικά ή πολιτικά και τις παραδίνω να δοκιμαστούν στον χρόνο».
Το βιβλίο είναι διαρθρωμένο σε 9 θεματικές ενότητες :
«Πώς θα είναι η επόμενη μέρα;» «Οι «άλλοι» κι εμείς», «Ιστορία-Ιστοριογραφία», «Πολιτικές και Πολιτικοί», «Πόλη-Δημόσιος χώρος-Πολυκρίση», «Δημόσια και Ιδιωτικά», «Πρόοδος προς τα πίσω», «Η λογοτεχνία σηκώνει το γάντι» και «Παρόν, παρελθόν και μέλλον της Μεταπολίτευσης».
Εξετάζουν προσωπικές και συλλογικές περιπέτειες, εστιάζουν σε δύσκολες αλήθειες, εξερευνούν ενοχλητικά ζητήματα, εντοπίζουν αδυναμίες, παίρνουν θέση στα τεκταινόμενα, προκαλούν αναστοχασμό. Για την κοινωνία, την οικονομία, την πολιτική, την κουλτούρα, την ιστορία, το κράτος, την παιδεία, την υγεία, τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και πολλά άλλα. Η ελληνική πραγματικότητα προβάλλει ανάγλυφη έτσι όπως προχωρά προς το μέλλον. Ένα μέλλον που ίσως θα μπορούσε να είναι άλλο.
Ο κόσμος όπως τον γνωρίζαμε μεταμορφώνεται, και θα μας προσπεράσει αλλά μπορεί και να μας καταπιεί εάν δεν τον επανεφεύρουμε.
Η Μικέλα Χαρτουλάρη γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα. Είναι δημοσιογράφος, πτυχιούχος της Νομικής Αθηνών, με δίπλωμα και μεταπτυχιακό τίτλο στα ΜΜΕ από το Γαλλικό Ινστιτούτο Τύπου . Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική διαδρομή της από το πολιτικό περιοδικό Αντί, και συνέχισε στα Νέα, όπου εργάστηκε για 29 χρόνια με ειδίκευση στην πολιτισμική πολιτική (γράμματα, κινηματογράφος, αρχαιολογία, ρεπορτάζ Υπουργείου Πολιτισμού, πολιτική βιβλίου). Στα Νέα, σχεδίασε και εμψύχωσε (2000-2012) το «Βιβλιοδρόμιο», ένα από τα πλέον παρεμβατικά και επιτυχημένα εβδομαδιαία ένθετα για το βιβλίο. Κατά την περίοδο 2006-2013, από κοινού με τον Ανταίο Χρυσοστομίδη, παρουσίαζε συνεντεύξεις κορυφαίων συγγραφέων της διεθνούς λογοτεχνικής σκηνής στα ντοκιμαντέρ της τηλεοπτικής σειράς της ΕΤ1 «Οι Κεραίες της Εποχής μας». Σήμερα συνεργάζεται με την Εφημερίδα των Συντακτών και την Εποχή. Έχει συμμετάσχει σε αγγλόγλωσσες και γερμανόγλωσσες εκδόσεις με δοκίμια για το πολιτισμικό προφίλ της Ελλάδας.
