Ο Αλέξαδρος Παπαδιαμάντης αυτοβιογραφούμενος: “Εγεννήθην εν Σκιάθω, τη 4 Μαρτίου 1851. Εβγήκα από το Ελληνικόν Σχ(ολείον) εις τα 1863, αλλά μόνον τω 1867 εστάλην εις το Γυμνάσιον Χαλκίδος, όπου ήκουσα την Α και Β τάξιν. Την Γ εμαθήτευσα εις Πειραιά, είτα διέκοψα τας σπουδάς μου, κ’ έμεινα εις την πατρίδα. Κατά Ιούλιον του 1872 υπήγα εις το Άγιον Όρος χάριν προσκυνήσεως, όπου έμεινα ολίγους μήνας. Τω 1873 ήλθα είς Αθήνας κ’ εφοίτησα εις την Δ’ του Βαρβακείου. Το 1874 ενεγράφην εις την Φιλοσοφικήν Σχολήν, όπου ήκουα κατ’ εκλογήν ολίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ιδίαν δε ησχολούμην εις τας ξένας γλώσσας. Μικρός εζωγράφιζα Αγίους, και έγραφα στίχους, κι εδοκίμαζα να συντάξω κωμωδίας. Τω 1868 επεχείρησα να γράψω μυθιστόρημα. Τω 1879 εδημοσιεύθη η «Μετανάστις», έργον μου εις τον Νεολόγον Κων/πόλεως. Τω 1881 έν θρησκευτικόν ποιημάτιον εις το περιοδικόν Σωτήρα. Τω 1882 εδημοσιεύθησαν «Οι Έμποροι των Εθνών» είς το Μή Χάνεσαι. Αργότερα έγραψα περί τα εκατόν διηγήματα, δημοσιευθέντα είς διάφορα περιοδικά κ΄ εφημερίδας”.
Τί θα μπορούσε άραγε να προσθέσει κανείς στις παραπάνω γραμμές, ίσως τα ακόλουθα:
Έμαθε αγγλικά και γαλλικά μόνος του και εργάστηκε ως «χειρώναξ μεταφραστής» στην Εφημερίδα του Κορομηλά,στην Ακρόπολη του Βλάση Γαβριηλίδη και στο «Αστυ».
Κάποιοι από τους συγγραφείς που μετέφρασε είναι οι : Aλφόνς Ντωντέ, Μπρετ Χαρτ, Ντοστογιέφσκι, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αλέξανδρος Δουμάς, Γκυ Ντε Μωπασάν, Ουίλλιαμ Νώρθον, Μαρκ Τουαίην, Εμίλ Ζολά, Ανατόλ Φρανς. Μετέφρασε την «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» του Τζώρτζ Φίνλεϋ και το «Περί της Ελληνικής Επαναστάσεως» του Τόμας Γκόρντον.
Έγραψε γύρω στα 180 διηγήματα και νουβέλες. Πεθαίνει στη Σκιάθο στις 3 Ιανουαρίου 1911 από πνευμονία. «Οσο ζούσε, τίποτε δικό του δεν κυκλοφόρησε σε βιβλίο. Ο Οδυσσέας Ελύτης στο ποίημα του «Άξιον Εστί» αναφέρει: «Οπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί / όπου και να θολώνει ο νους σας, / μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό / και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ – “ΚΟΜΠΟΛΟΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ”
Εκδόσεις Μεταίχμιο
.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με την κοινωνικοπολιτική ματιά της συγγραφέως και μεταφράστριας Χίλντας Παπαδημητρίου, μπολιασμένο με πολύ μουσική στην Αθήνα του 2016 που παλεύει ακόμη, όπως όλη η χώρα, με την οικονομική κρίση.
Κεντρική ηρωίδα, είναι η αστυνόμος Αΐντα Μητροπούλου, που στις πρώτες σελίδες του μυθιστορήματος φτάνει στο παλιό εργοστάσιο δίσκων της Columbia στη Ριζούπολη, όπου έχουν εντοπιστεί ανθρώπινα οστά κι ένα κεχριμπαρένιο κομπολόι, σαν επιθανάτιο στολίδι.
Με τη βοήθεια ενός Ρομά αστυφύλακα, ενός αστυνομικού νερντ της τεχνολογίας και μιας ομάδας γκραφιτάδων, κυρίως όμως με τη βοήθεια του παλιού της φίλου, του Χάρη Νικολόπουλου, η Αΐντα θα περιπλανηθεί στις γειτονιές του υποβαθμισμένου κέντρου, στα προσφυγικά της Καλλιθέας και στο ερειπωμένο παλιό εργοστάσιο της Columbia, αναζητώντας τον μίτο που συνδέει παλιές και καινούργιες δολοφονίες, εξαφανισμένους μουσικούς και παλαίμαχους δημοσιογράφους, ανθρώπους της νύχτας και επαγγελματίες κακοποιούς.
Το βιβλίο μιλάει όμως και για πολλά περισσότερα. Για τις γυναίκες-τρόπαια, για τις γυναίκες που είναι στην απέξω, τις γυναίκες που δεν γίνονται αποδεκτές όταν «ανεβαίνουν» σε ανδροκρατούμενες ιεραρχίες, τις μετανάστριες που πέφτουν θύματα μαστροπών, ρατσιστών, τις μειονότητες – στη συγκεκριμένη ιστορία – τους Ρομά, και μια Αθήνα που χάνεται στο όνομα των «επενδύσεων» είναι τα θέματα που η συγγραφέας πλέκει σε ένα γαϊτανάκι με πολλές ανατροπές, μυστήριο και αγωνία.
Η Χίλντα Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1957 στην Καλλιθέα. Σπούδασε νομικά και για μία εικοσαετία είχε ένα δισκάδικο στη Νέα Σμύρνη. Από το 1995 ασχολείται επαγγελματικά με τη μετάφραση λογοτεχνίας και δοκιμίων για την τέχνη και την ιστορία των πολιτικών κινημάτων.
Από το 2011 γράφει μια σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων (Για μια χούφτα βινύλια, Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς, Η συχνότητα του θανάτου, Ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου, όλα στις εκδόσεις Μεταίχμιο). Διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί στη σειρά Ελληνικά Εγκλήματα 5, 6 και 7 (Καστανιώτης), Ο πρώτος σταθμός (Μεταίχμιο), κ.ά. Έχει γράψει δύο μουσικές μονογραφίες (Beatles, Clash, Απόπειρα), και δύο δοκίμια, για την ιστορία του φεμινιστικού κινήματος (Το φάντασμα μιας δεκαετίας, εκδόσεις Δελφίνι) και για το φλίπερ (Multiball: οχτώ κείμενα για το φλίπερ, Αλεξάνδρεια). Είναι τακτική συνεργάτης της ιστοσελίδας για το βιβλίο bookpress.gr και της μουσικής ιστοσελίδας mic.gr.
BILL SCHUTT – “Η ΚΑΡΔΙΑ – Μια φυσική ιστορία του ζωτικού μας οργάνου”
μτφ. Κατερίνα Χαλμούκου. Εκδόσεις Gutenberg
.
«Άκου με την καρδιά σου», «Κρύα καρδιά, Πληγωμένη καρδιά, Ραγισμένη καρδιά», «Η καρδιά μου είναι μεγάλη, η καλύβα μου μικρή». Ένα βιβλίο για την Καρδιά, που συνδυάζει την εξελικτική οπτική με την πολιτισμική ιστορία, προσφέροντάς μας μια εντελώς νέα θεώρηση σε αυτό το μυστηριώδες και το πιο ζωτικό μας όργανο.
Ο Bill Schutt, ανθρωπολόγος του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, εξερευνά με γραφή γεμάτη ζωντάνια και επιστημονικό κύρος την καρδιά πολλών ειδών, από τα ψάρια και τις νυχτερίδες μέχρι τους ανθρώπους, δημιουργώντας μια συναρπαστική αφήγηση της εξέλιξης και της επιστημονικής προόδου Μαζί του ξεκινάμε ένα ταξίδι για να ανακαλύψουμε την καταγωγή του κυκλοφορικού συστήματος, περνάμε στις μικροσκοπικές αντλίες των σκουληκιών, για να καταλήξουμε στη γιγάντια καρδιά της γαλάζιας φάλαινας. Μαθαίνουμε για τις πεποιθήσεις των αρχαίων Ελλήνων και Αιγυπτίων, που πίστευαν ότι η καρδιά είναι η έδρα της ψυχής, φτάνοντας έως τις μέρες μας όπου οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τις καρδιές ζώων για καινοτόμες θεραπείες.
Ο συγγραφέας στον πρόλογο του βιβλίου του μας λέει : “Στο τέλος αυτού του ταξιδιού θα έχετε εκτιμήσει εκ νέου τον καίριο ρόλο της καρδιάς στον φυσικό κόσμο και στον κόσμο των ανθρώπων, δεδομένου ότι αποτελεί τόσο μια μηχανή που κινεί το κυκλοφορικό σύστημα όσο και ένα μυστηριώδες όργανο που βρίσκεται στον πυρήνα του ανθρώπινου πολιτισμού και της ανθρώπινης φύσης. Στην πραγματικότητα, είναι αυτό που ποθεί η καρδιά μου”.
Ο Bill Schutt είναι ομότιμος καθηγητής Βιολογίας στο LIU Post και επιστημονικός συνεργάτης στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Είναι συγγραφέας ακόμη έξι βιβλίων εκτός από την Καρδιά. Η έρευνά του έχει παρουσιαστεί μεταξύ άλλων στα Natural History, The New York Times, Newsday, Discover.
