Χωρίς τίτλο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Ζούμε σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από συνθήκες καταπίεσης, δυστυχίας και τρόμου, που χαρακτηρίζεται από την απανθρωποποίηση, τον περιορισμό της προσωπικότητας και των συναισθημάτων. που Που χαρακτηρίζεται από τον ολοκληρωτικό έλεγχο, αυταρχισμό του καθεστώτος και ακραία εταιρική εξουσία που επιβάλλει τον φόβο. Χαρακτηρίζεται από την κοινωνική ανισότητα, την ευημερία για τους λίγους και εξαθλίωση για τους πολλούς. Μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από την περιβαλλοντική καταστροφή, με κόσμους που έχουν καταστραφεί και καταστρέφονται οικολογικά με στόχο τον πλουτισμό των παράσιτων της καπιταλιστικής κυριαρχίας.

Η περίοδος των αλλεπάλληλων κρίσεων δεν αποτελεί παρένθεση, αλλά τη νέα κανονικότητα του καπιταλισμού. Τα αδιέξοδα του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που οδηγούν σε τεράστια όξυνση των ανταγωνισμών, σε ολομέτωπη επίθεση στους λαούς και σε μια νέα γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση, δεν κρύβονται και δίνουν τον τόνο των εξελίξεων.

Η «δημοσιονομική πειθαρχία», η «εμπιστοσύνη των αγορών», η χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής πολεμικής οικονομίας, οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, μια «στρατηγική φιλική προς την ανάπτυξη», ώστε να ενισχυθεί η «παραγωγικότητα», η ανταγωνιστικότητα & η λεγόμενη «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ, αποτελούν το μισό «κυβερνητικό πρόγραμμα» της όποιας επόμενης κυβέρνησης.

Οι υποδείξεις εφοπλιστών, ενεργειακών, κατασκευαστικών και λοιπών ομίλων που γίνονται ξανά αυτές τις μέρες, αποτελούν χωρίς αμφιβολία το άλλο μισό. Τα υπολείμματα αναγκών και δικαιωμάτων των λαών ξαναμπαίνουν στον κλίβανο, για να γίνουν αυτήν τη φορά καύσιμο για την πολεμική οικονομία, που χτίζεται πάνω στα 13ωρα, τους καθηλωμένους μισθούς, τις παραπέρα περικοπές, για να ποτίσει και με το αίμα των λαών τα κέρδη των καπιταλιστών.

Αυτές τις δεσμεύσεις υπόσχονται και όλα τα αστικά κόμματα, που δήθεν «ξεκατινιάζονται» αυτό το διάστημα για τις «υποσημειώσεις» του κοινού τους προγράμματος, για το ποιος είναι ο πιο διεφθαρμένος και ποιος ο πιο «καθαρός» υπηρέτης του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, του αστικού κράτους, των στόχων της αντιλαϊκής διεφθαρμένης γραφειοκρατίας της ΕΕ, που θα συνεχίζουν να τσακίζουν τον λαό.
Κι ενώ η πλειονότητα των ιθαγενών της ελληνόφωνης αποικίας ετοιμάζεται ή κάνει διακοπές, ή ονειρεύεται ότι θα κάνει διακοπές, εδώ βλέπω μόνον τον Αλέξανδρο και την Σίσσυ πρόθυμους να ανάψουν το φιτίλι για να κάψουμε το σάπιο σύστημα. Κι άντε, πες ότι το κάψαμε. Το θέμα είναι ότι ακόμη δεν έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας για τι και πώς θα είναι το νέο σύστημα που θέλουμε να οικοδομήσουμε…