ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Σιωπάς!
Κι όμως… Μια κραυγή αιωρείται στο τεντωμένο σκοινί μιας ανείπωτης πρότασης.
Μίλα!
Μπρος στα μάτια σου ο χρόνος ξηλώνεται.
Δεν υπάρχει ούτε μέρα ούτε νύχτα.
Στην ακηδία του καιρού στέκεσαι βουβός θεατής.
Ναρκωμένος. Ασάλευτος. Καράβι είσαι! Ναυάγιο.
Τσακισμένο παιχνίδι είσαι, που πασχίζει να θυμηθεί, τι, ποιός και γιατί το έσπασε.
Ίσως φοβάσαι και ζητάς αναβολή της θλίψης.
Η σιωπή σου, στέκεται ανάμεσά μας κι οσμίζεται τον αέρα σαν πιστό σκυλί.
Μη γελιέσαι! Καταδότης είναι π’ αφουγκράζεται ανείπωτα μυστικά.
Επιτέλους!.. Μίλα! Τώρα ξέρω τι σκέφτεσαι.
Τάχα, πόσο αβοήθητος είναι ο καθένας μας, μέσα στην αλήθεια του.
@
