ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
-Στο δάσος μας σωπάσαν τα πουλιά
κι’ ο αέρας πηχτός κράτησε την ανάσα του.
Ξέπνοος, έσβησε στη φρίκη του πολέμου.
– Άλλαξε μορφή το δάσος μας. Μαυροντύθηκε.
Τυλίχτηκε στο χρώμα που αφήνει η φωτιά όταν κουράζεται.
-Στάχτες, ξέφτια και διάφανα τούλια καπνού
καλύπτουν το γυμνό κεφάλι του.
-Στο δάσος μας σωπάσαν τα πουλιά.
Κουρασμένα τώρα, αθόρυβα μαζεύονται στα σύρματα
μ’ απλωμένες φτερούγες δειλοί κι’ αναποφάσιστοι μετανάστες.
-Ίσως γυρίσουν την αναγεννήτρα Άνοιξη.
– Ίσως ο χιονιάς σκεπάσει μ’ άσπιλη αγνότητα τις κραυγές,
τα φρικαλέα πάθη των ανθρώπων
και η βροχή ξεπλύνει τη ντροπή τους.
