Ενώ οι κυβερνήσεις καταρτίζουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για να αντιμετωπίσουν την αναμενόμενη έλλειψη τροφίμων και καυσίμων, οι λαοί που αγαπούν την ελευθερία στηρίζουν το Ιράν.
Παρά την πομπώδη ρητορική του καθεστώτος του Αμερικανού προέδρου, ήταν ξεκάθαρο από την αρχή του πολέμου ότι το Ιράν έχει το πάνω χέρι στον πόλεμο που διεξάγει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός εναντίον του. Αν δεν καταφέρουν να βρουν μια λύση που θα τους επιτρέψει να αποσυρθούν διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους, οι ιμπεριαλιστές και οι σιωνιστές πληρεξούσιοί τους θα διαπιστώσουν ότι προκάλεσαν την ταχεία κατάρρευση ολόκληρου του δικτύου κυριαρχίας τους στη Μέση Ανατολή. Ακόμη και με μια αποκλιμάκωση, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και για την περιφερειακή ισχύ του αμερικανικού ιμπεριαλισμού είναι ήδη εκτεταμένες και σοβαρές.
Στην αλαζονεία τους, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και οι σιωναζιστές συμπαραστάτες του νόμιζαν ότι μπορούσαν να αγνοήσουν τις προειδοποιήσεις του Ιράν ότι, αν δεχόταν επίθεση, ήταν σε θέση στρατιωτικά να εξασφαλίσει ότι οι επιτιθέμενοι θα το μετάνιωναν.
Και όπως ήταν αναμενόμενο, η αντίδραση του Ιράν, αφού υπέστη απρόκλητη βομβιστική επίθεση που οδήγησε την πρώτη κιόλας μέρα, στις 28 Φλεβάρη, στο θάνατο 168 μικρών κοριτσιών 8-10 χρονών σε ένα σχολείο στο Μινάμπ (Minab) και λίγο αργότερα στη στοχευμένη δολοφονία του ηγέτη της χώρας Αλί Χουσεΐνι Χαμενεΐ (Ali Husseini Khamenei), ήταν απολύτως καταστροφική.
.
Αμέσως, οι ακριβείς επιθέσεις του Ιράν στόχευσαν εγκαταστάσεις υψηλής αξίας των ΗΠΑ σε πολλές χώρες του Περσικού Κόλπου, προκαλώντας εκτεταμένη καταστροφή υποδομών πέρα από τις αρχικές ανακοινώσεις των ΗΠΑ.
Η αεροπορική βάση Αλ Ουντέιντ (Al Udeid air base) στο Κατάρ, ένας βασικός κόμβος των ΗΠΑ, δέχτηκε άμεσο πλήγμα, με αποτέλεσμα την καταστροφή του διαδρόμου προσγείωσης και απογείωσης, η οποία προκάλεσε προσωρινή διακοπή των δραστηριοτήτων, καθώς και ζημιές σε υπόστεγα και κέντρα διοίκησης. Οι επιθέσεις στη ναυτική βάση των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν προκάλεσαν ζημιές σε κρίσιμα μέσα επιτήρησης και επικοινωνίας, καθώς και στα ραντόμς (radomes) που προστατεύουν τα ραντάρ. Βάσεις στο Κουβέιτ, το Ιράκ και άλλες τοποθεσίες στον Περσικό Κόλπο υπέστησαν συντονισμένες επιθέσεις. Σε επτά αραβικές χώρες, έπληξαν διαδρόμους προσγείωσης, υπόστεγα αεροσκαφών, αποθήκες πυρομαχικών κοντά στο Ερμπίλ (Erbil) του Ιράκ και κέντρα εφοδιαστικής αλυσίδας.
Ένα συγκρότημα της αμερικανικής πρεσβείας στη Βαγδάτη έχασε ένα σύστημα ραντάρ Giraffe 1X από ένα καμικάζι drone, ενώ επιπλέον στόχοι περιλάμβαναν δίκτυα αεροπορικής άμυνας, καταφύγια αεροσκαφών και συστήματα ακριβείας που καταστράφηκαν από πυραύλους, drones και μαχητικά F-5. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα τη σημαντική αποδυνάμωση της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή, καθώς εκτιμάται ότι καταστράφηκαν περιουσιακά στοιχεία αξίας τουλάχιστον 800 δισ. δολαρίων μόνο στις δύο πρώτες εβδομάδες του πολέμου. Να σημειώσουμε εδώ ότι το επιχειρησιακό κόστος του πολέμου για τους Αμερικανούς έχει φτάσει μέχρι σήμερα (68 ημέρες) τα 73 δισ. Δολάρια, ή αλλοιώς περισσότερο από ένα δισ. δολάρια κάθε μέρα. Μόνον τις 6 πρώτες ημέρες της επίθεσης το επιχειρησιακό κόστος για τους Αμερικάνους έφτασε τα 11,3 δισ. δολάρια.
Επιπλέον το Ιράν φυσικά έθεσε σε εφαρμογή την απειλή του να περιορίσει τη ναυσιπλοΐα στο στενό του Ορμούζ, γεγονός που ουσιαστικά διέκοψε την προμήθεια πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή προς τον υπόλοιπο κόσμο, προκαλώντας ραγδαία άνοδο της διεθνούς τιμής του πετρελαίου.
Παρά τις καταστροφικές απώλειες για τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των ΗΠΑ, ο πορτοκαλί Αμερικανός πρόεδρος συνέχισε να απαιτεί την άμεση παράδοση του Ιράν, και μάλιστα γελοία ισχυρίστηκε αρκετές φορές ότι «νίκησε»! Έκανε κάθε είδους τρομακτικές απειλές, αλλά τελικά αναγκάστηκε να σηκώσει τα χέρια ψηλά και να ικετεύσει για κατάπαυση του πυρός, ενώ ισχυριζόταν ψευδώς ότι ήταν το Ιράν που την είχε ζητήσει.
Το Ιράν, από την άλλη πλευρά, αν και έβλεπε τον άμαχο πληθυσμό και τις υποδομές του να βομβαρδίζονται σκληρά, δεν βιαζόταν για κατάπαυση του πυρός. Ήταν σε θέση να βομβαρδίζει σιωνιστικούς στρατηγικούς στόχους στο τεχνητό κράτος-δολοφόνο της περιοχής σχεδόν ατιμώρητα, κάνοντας τον περίφημο Σιδηρούν Θόλο (Iron Dome) του διάτρητο, και να συνεχίζει την καταστροφή σημαντικών αμερικανικών στρατιωτικών στόχων. Εξάλλου, είχε κάθε λόγο να μην εμπιστεύεται ούτε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ούτε την σιωνιστική ηγεσία του ισραήλ, που έχουν αποδείξει περισσότερες από μία φορές ότι εκμεταλλεύονται τις καταπαύσεις του πυρός για να εξαπολύσουν νέες επιθέσεις.
Το Πακιστάν επιστρατεύτηκε για να παραδώσει στο Ιράν μια αμερικανική πρόταση 15 σημείων για κατάπαυση του πυρός στις 25 Μάρτη. Η πρόταση έμοιαζε περισσότερο με πρόταση για ολοκληρωτική παράδοση του Ιράν και όπως ήταν αναμενόμενο απορρίφθηκε κατηγορηματικά. Ένας Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο Press TV ότι το Ιράν θα τερμάτιζε τον πόλεμο μόνο όταν θα ικανοποιούνταν οι δικοί του όροι.
Στη συνέχεια, το Ιράν υπέβαλε μια αντιπρόταση πέντε σημείων, η οποία περιελάμβανε τον τερματισμό των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων κατά του Ιράν και της Χεζμπολάχ (Al-Muqāwamah al-Islāmīyah fī Lubnān) στο Λίβανο, εγγυήσεις ασφάλειας για την αποτροπή μελλοντικών επιθέσεων από το σιωνιστικό μόρφωμα του ισραήλ και τις ΗΠΑ, σημαντικές πολεμικές αποζημιώσεις και τη διεθνή αναγνώριση της ιρανικής κυριαρχίας στο στενό του Ορμούζ.
.
Παρ’ όλα αυτά, λίγες ώρες αφότου ο γελοίος πρόεδρος των ΗΠΑ απείλησε ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, για να μην ξαναγυρίσει ποτέ» (“a whole civilisation will die tonight, never to be brought back again”), αν το Ιράν δεν άνοιγε ξανά το στενό του Ορμούζ, στις 8 Απρίλη επιτεύχθηκε εκεχειρία δύο εβδομάδων, ώστε να δοθεί στις δύο πλευρές η ευκαιρία να διαπραγματευτούν τους όρους για το τέλος του πολέμου.
Το βασικό σημείο της εκεχειρίας ήταν ότι το Ιράν θα έπρεπε να ανοίξει αμέσως το στενό του Ορμούζ για όλες τις πλοιοκτησίες. Το κίνητρο που προσφέρθηκε στο Ιράν ήταν το ξεπάγωμα ορισμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων, που εκτιμάται ότι ανέρχονται συνολικά σε περίπου 100 δισ. δολάρια σε όλο τον κόσμο, αλλά τίποτα τέτοιο δεν φαίνεται να έχει συμβεί μέχρι στιγμής.
Το Ιράν άνοιξε πράγματι το στενό σε όλα τα εμπορικά πλοία, μόνο για να ανακοινώσει ο Αμερικάνος πρόεδρος έναν αποκλεισμό του στενού που θα εμπόδιζε την είσοδο σε οποιοδήποτε πλοίο με προορισμό ή προερχόμενο από το Ιράν. Περιττό να πούμε ότι το Ιράν έκλεισε αμέσως ξανά το στενό σε όλα τα πλοία, εκτός από τα πλοία από φιλικές ή ουδέτερες χώρες που ήταν πρόθυμα να πληρώσουν ένα βαρύ τέλος σε κρυπτονόμισμα, ρενμίνμπι (renminbi, κινέζικο γουάν) ή ριάλ (rial).
Καθώς οι ΗΠΑ αναχαιτίζουν πολλά από τα πλοία που το Ιράν θα επέτρεπε να περάσουν, το αποτέλεσμα είναι ότι ελάχιστα πλοία κυκλοφορούν.
Οι επιπτώσεις του κλεισίματος του στενού και του αποκλεισμού ήταν καταστροφικές για όλες τις χώρες του κόσμου. Οι έμποροι πετρελαίου της πολυεθνικής εταιρείας εμπορίας ενεργειακών εμπορευμάτων Gunvor Group Ltd αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι ο κόσμος έχει χάσει μέχρι στιγμής συνολικά 800-900 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, με αποτέλεσμα να σημειωθεί πολύ απότομη αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Η οποία οδήγησε αμέσως σε απότομη ανατίμηση των καυσίμων, έλλειψη κηροζίνης για αεροσκάφη, αναγκάζοντας πολλές αεροπορικές εταιρείες να ακυρώσουν πτήσεις και να αυξήσουν σημαντικά τις τιμές των εισιτηρίων για τις πτήσεις που παραμένουν.
Επιπλέον, οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας έχουν προειδοποιήσει ότι ενδέχεται να αναγκαστούν να περιορίσουν το σήμα και τις ταχύτητες δεδομένων λόγω των υψηλότερων τιμών ενέργειας. Επιπλέον, αναγνωρίζεται ότι ακόμη και μετά την επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ και της πρόσβασης σε αυτό, θα χρειαστούν μήνες μέχρι οι προμήθειες πετρελαίου να επανέλθουν στα κανονικά τους επίπεδα.
Ωστόσο, δεν επηρεάζονται μόνο οι τιμές της ενέργειας: «Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτέθηκαν στο Ιράν, δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το Ιράν θα απέκλειε το στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, λίγοι θα μπορούσαν να προβλέψουν τις ακριβείς επιπτώσεις: όχι μόνο τη χειρότερη διακοπή του εφοδιασμού με πετρέλαιο στην ιστορία, αλλά και την έλλειψη υλικών στα οποία πολλοί δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι βασίζονταν – ουρία και αμμωνία που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια των βασικών τροφίμων του κόσμου, ήλιο για την κατασκευή τσιπ υπολογιστών και νάφθα, ένα προϊόν πετρελαίου ζωτικής σημασίας για την κατασκευή πολλών πλαστικών ειδών οικιακής χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των σακουλών σκουπιδιών και των μπουκαλιών νερού.» (Μελέτησα τις οικονομικές επιπτώσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτές θα μπορούσαν να είναι χειρότερες από ό,τι περιμένουμε, του Jamie Martin, New York Times, 8 Απρίλη 2026)
Επιπλέον σύμφωνα με άλλο δημοσίευμα, «Η Βρετανία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει έλλειψη κοτόπουλου, χοιρινού κρέατος και άλλων προϊόντων των σούπερ μάρκετ αυτό το καλοκαίρι, αν συνεχιστεί ο πόλεμος στο Ιράν, σύμφωνα με μυστική κυβερνητική ανάλυση. Οι αξιωματούχοι έχουν καταρτίσει σχέδια έκτακτης ανάγκης για ένα «λογικό χειρότερο σενάριο», εν μέσω φόβων ότι το κλείσιμο του στενού του Ορμούζ θα οδηγήσει σε έλλειψη διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για τη βιομηχανία τροφίμων.» (Η Βρετανία προετοιμάζεται για έλλειψη τροφίμων καθώς ο πόλεμος στο Ιράν οξύνεται, Aubrey Allegretti, The Times, 15 Απρίλη 2026)
Εν τω μεταξύ, οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της αντιπαράθεσης απουσιάζουν, καθώς το Ιράν αρνείται να διαπραγματευτεί όσο παραμένει σε ισχύ ο αμερικανικός αποκλεισμός. Η περίοδος εκεχειρίας δύο εβδομάδων έχει λήξει, οπότε, αφού απείλησε με κάθε είδους συνέπειες σε περίπτωση που το Ιράν δεν υποχωρούσε μέχρι το τέλος των δύο εβδομάδων, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε μονομερώς ότι η εκεχειρία θα παραταθεί:
«Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση ότι «αναμενόταν να γίνουν βομβαρδισμοί», ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι θα παρατείνει την εκεχειρία έως ότου οι Ιρανοί διαπραγματευτές υποβάλουν πρόταση ειρήνης.
«Με βάση το γεγονός ότι η κυβέρνηση του Ιράν είναι σοβαρά διχασμένη, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη, και κατόπιν αιτήματος του Στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ (Asim Munir) και του Πρωθυπουργού Σεμπάζ Σαρίφ (Shehbaz Sharif) του Πακιστάν, μας ζητήθηκε να αναστείλουμε την επίθεσή μας κατά του Ιράν έως ότου οι ηγέτες και οι εκπρόσωποί τους καταλήξουν σε μια ενιαία πρόταση», έγραψε στην πλατφόρμα του Truth Social.» (Ο Τραμπ ανακοινώνει παράταση της εκεχειρίας με το Ιράν έως ότου «ολοκληρωθούν οι συζητήσεις», από τους Robert Tait, Jason Burke και Shah Meer Baloch, The Guardian, 21 Απρίλη 2026).
.
Αυτή η κατάσταση «ούτε ειρήνης ούτε πολέμου» μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα επωφελής για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, καθώς αποκόπτει ουσιαστικά όλες τις προμήθειες πετρελαίου από τη Δυτική Ασία, προσδίδοντας στις ΗΠΑ μια ισχυρή μονοπωλιακή θέση, επιτρέποντάς τους να επιβάλλουν εξαιρετικά υψηλές τιμές για τον εφοδιασμό της Ευρώπης και άλλων συμμάχων, και αφήνοντας την Κίνα να αγωνίζεται να διατηρήσει ανταγωνιστική παραγωγή. Έχει μάλιστα διατυπωθεί η άποψη ότι αυτό ήταν το αποτέλεσμα που σχεδίαζαν εξ αρχής οι Αμερικανοί στρατηγικοί σχεδιαστές.
Ωστόσο, δεδομένου ότι, αφενός, η αμερικανική παραγωγή δεν μπορεί να αντικαταστήσει μεγάλο μέρος της χαμένης παραγωγής της Δυτικής Ασίας και, αφετέρου, αυτή η στρατηγική δεν μπορεί παρά να ενώσει σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο εναντίον των ΗΠΑ, θα ήταν μια απολύτως πύρρεια νίκη που δεν θα άφηνε στο Ιράν άλλη επιλογή από το να επιστρέψει στον πόλεμο που κερδίζει, προκειμένου να ολοκληρώσει το έργο.
Λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχιζόμενη επεκτατική σιωναζιστική ισραηλινή επιθετικότητα στο Λίβανο και στη Γάζα, είναι αναμφίβολα αλήθεια ότι οι ισραηλινοί φασίστες πρέπει να εξαλειφθούν προς όφελος της δικαιοσύνης και της σταθεροποίησης ολόκληρης της περιοχής. Ένα έργο που φαίνεται να βρίσκεται εντός των δυνατοτήτων των ενωμένων δυνάμεων Αντίστασης του Ιράν, της Χεζμπολάχ και της Υεμένης. Ειδικά τώρα, δεδομένου ότι θα έχουν την υποστήριξη ή μπορούν να αναμένουν την ουδετερότητα χωρών των οποίων τις οικονομίες ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επιδιώκει να σαμποτάρει προκειμένου να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα.
Φαίνεται απίθανο το Ιράν να αναβάλει την αντίδρασή του για πολύ ακόμα, αν και είναι αναμφίβολα αλήθεια ότι η επιστροφή στον πόλεμο θα έχει βαρύ τίμημα. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός εξαντλεί το πολεμικό υλικό του, το οποίο δεν μπορεί να αναπληρώσει γρήγορα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αντέξει μια μακροχρόνια εκστρατεία.
Ανακύπτει επίσης το ερώτημα αν ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός θα καταφύγει στη χρήση πυρηνικών βομβών εναντίον του Ιράν για να το εκφοβίσει και να το υποτάξει. Αυτό αναμφίβολα θα πυροδοτούσε την επίσημη έναρξη ενός ολοκληρωτικού 3ου Παγκοσμίου Πολέμου. Και μάλιστα σε μια εποχή που τόσο ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός όσο και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του έχουν χαμηλά αποθέματα πυρομαχικών και δεν έχουν αναπτύξει καμία άμυνα ενάντια στα υπερηχητικά όπλα της Ρωσίας, καθιστώντας έτσι τις πόλεις τους εύκολο στόχο για πυρηνικά αντίποινα. Ακόμη και η μαριονέτα του βαθέως κράτους των ΗΠΑ, ο Αμερικανός πρόεδρος, έσπευσε να δηλώσει ότι οι ΗΠΑ δεν θα καταφύγουν σε πυρηνικές επιθέσεις.
Νομίζω ότι όλοι συμμεριζόμαστε την άποψη ολόκληρου του πληθυσμού του Ιράν, καθώς και όλων όσων σε όλον τον κόσμο είναι αποτροπιασμένοι από τα συνεχιζόμενα δεινά και καταστροφές που επιβάλλει το σιωνιστικό φασιστικό μόρφωμα του ισραήλ στους λαούς της Γάζας, της Δυτικής Όχθης και του Λιβάνου. Και ελπίζουμε η ιρανική κυβέρνηση να συνεχίσει την Αντίσταση και να κάνει ότι πρέπει… #
