Πάντα με την επιφύλαξη ότι ποτέ δε μπορείς να είσαι σίγουρος με ανισόρροπους φασίστες και ισχυρές ελίτ που παίζουν τον κόσμο στα δάχτυλα όπως θέλουν.
Για μια χώρα όπως το Ιράν, με δεκαετίες εμπάργκο, με δεκάδες πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες δολοφονημένους, η χθεσινή συμφωνία αποτελεί μία ξεκάθαρη νίκη. Το ομολογούν ακόμα και συστημικά ΜΜΕ των ΗΠΑ. Απλά ξέχασαν να το πουν (ή φρόντισαν να μην το πουν) στον νομπελίστα dealer της ειρήνης και μετά δεν προλαβαίνουν να του αλλάζουν πάνες και χάπια.
Οι παρηκμασμένοι νταήδες του πλανήτη που επιτέθηκαν με απίστευτη σφοδρότητα έχοντας συντριπτική στρατιωτική και τεχνολογική υπεροχή, που ισχυρίστηκαν άπειρες φορές ότι το Ιράν έχει ηττηθεί, έχει συντριβεί, ότι δεν έχει πλέον στρατό, ναυτικό, αεροπορία, ότι είναι μία ανάσα από το να μην έχει πλέον ούτε πολιτισμό, ότι παρακαλάει γονατιστό, μπορούν να είναι χαρούμενοι, γιατί τα στενά του Ορμούζ (που οι ίδιοι προκάλεσαν το κλείσιμό τους) θα είναι πάλι ανοιχτά.
Χιλιάδες αθώοι νεκροί, μια παγκόσμια οικονομία στα όρια της κατάρρευσης. Μϊα μπίζνα 3,5 μηνών που από τη μια βύθισε λαούς σε δυστυχία και οικονομικό στραγγαλισμό και από την άλληέπνιξε στα κέρδη την οικογένεια Τραμπ και τους φίλους της.Άγνωστό αν τους πειράζει που σύρονται ταπεινωμένοι να υπογράψουν και να παραχωρήσουν πολλά περισσότερα απ’ ότι είχε το Ιράν πριν την επίθεση. Οι στενοχώριες είναι για τους από κάτω, όταν οι μπίζνες είναι επικερδείς, κάτι τέτοιες στενοχώριες δεν κρατάνε πολύ.
Μένει να φανεί πως θα αντιδράσει ο σιωνιστής σερίφης της περιοχής, ο στρατηγικός μας εταίρος που παραμονεύει να ανατινάξει τα πάντα με την πρώτη ευκαιρία. Μένει να δούμε αν όντως κρατάει στο χέρι το αφεντικό του με εκβιασμό (Επστάιν). Συνειρμοί με Ντύλαν και predator απορρίπτονται ως κακοήθεις.
Κατασκευαστικό είναι άραγε το λάθος ή αναπόφευκτος παραλογισμός, να εξαρτώνται οι πολλοί από τις υπογραφές και τις επιθυμίες των λίγων; Ακόμα χειρότερα, να μην αντιδρούν οι πολλοί στην παράνοια και την απληστία των λίγων;
Ο δρόμος είναι μακρύς, στα όρια της ουτοπίας. Ίσως αυτή να είναι μια χαραμάδα ώστε να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα και για τη Γάζα και για την Κούβα. Για οποιοδήποτε μέρος μολύνεται με τη βρωμερή παρουσία τους.
Σε κάθε περίπτωση, το Ιράν άντεξε και αν χρειαστεί θα αντέξει πάλι. Υπερασπίστηκε κυριολεκτικά την αξιοπρέπεια όλου του πλανήτη.
