Τόσο οι θάνατοι χιλιάδων αμάχων κάτω από τις βόμβες και τους πυραύλους των σιωναζί ισραηλινών εγκληματιών πολέμου κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού στη Λωρίδα της Γάζας και στη συνέχεια του Λιβανέζικου λαού, αλλά και οι θάνατοι των αμάχων στο Ιράν από τους Αμερικανοϊσραηλινούς εγκληματίες πολέμου (για να μην αναφέρουμε την καταστροφή του διεθνούς δικαίου), φαίνεται να αγνοούνται από τους ηγετικούς κύκλους των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών και νυν κρατών της Κεντρικής Ασίας.
Ας δούμε δύο παραδείγματα, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν, που έχουν χαράξει μια πορεία για την «ενίσχυση της στρατηγικής του συνεργασίας» με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, συνάπτοντας μια σειρά από συμφωνίες ευνοϊκές για την Ουάσινγκτον.
Το να περιμένουμε από αυτές τις αστικές κυβερνήσεις να ενεργήσουν πέρα από την πρωτόγονη απληστία είναι μάλλον αφελές. Κι όμως, δεν μπορεί κανείς παρά να εντυπωσιαστεί από την ηθική ατροφία που συνοδεύει τη… λατρεία του Μαμμωνά!
Η Κεντρική Ασία βρίσκεται αντιμέτωπη με την εισβολή των μεγαλύτερων καπιταλιστικών αρπακτικών, μεταξύ των οποίων η αυτοκρατορία των Ρότσιλντ και οι «καρχαρίες» της Γουόλ Στριτ. Η επέκταση αυτή διευκολύνεται από τη στάση των ηγεσιών του Ουζμπεκιστάν και του Καζακστάν, οι οποίες προωθούν την απελευθέρωση της οικονομίας και προσελκύουν ξένους «επενδυτές».
Οι μετασοβιετικές ελίτ θυμίζουν τους κατοίκους της Τροίας, που παρασύρθηκαν προς την καταστροφή τους από το ξύλινο άλογο του Οδυσσέα με τους εχθρούς κρυμμένους στο εσωτερικό του. Η διαφορά είναι ότι οι ήρωες του ομηρικού έπους δεν υποψιάζονταν τον κίνδυνο, ενώ οι σύγχρονοι «Τρώες» διαπράττουν ένα λάθος που όλοι βλέπουν και που έχει ήδη οδηγήσει δεκάδες κράτη στην καταστροφή και την κατάρρευση.
Στη βάση αυτού του λάθους βρίσκεται η απληστία των κυβερνώντων τάξεων. Χωρίς να έχουν επιδείξει, σε διάστημα τριάντα και πλέον ετών μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ιδιαίτερες ικανότητες στην ανάπτυξη της οικονομίας, κοιτάζουν με λαχτάρα τα απομεινάρια της σοβιετικής κληρονομιάς και τους φυσικούς πόρους των χωρών τους για να πλουτίσουν όσο μπορούν ξεπουλώντας τα. Τόσο στο Καζακστάν όσο και στο Ουζμπεκιστάν αυτό οδήγησε σε μαζική ιδιωτικοποίηση. Το μυστικό της φιλικής στάσης των δυτικών καπιταλιστών απέναντι στην Τασκένδη (Тошкент / Toshkent) και την Αστανά (Астана) έγκειται στη «σωστή» πολιτική της ηγεσίας των δύο χωρών.
.
■ Για την πολιτική της ηγεσίας του Καζακστάν, η οποία μαζί με την επιθετικότητά της κατά του Ιράν, επεκτείνει τη συνεργασία της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους σιωνιστές δολοφόνους του ισραήλ, με τον κίνδυνο να γίνει μια νέα Ουκρανία, γράψαμε στις 15 Γενάρη του 2026.
Τα εγκλήματα των ΗΠΑ και του τεχνητού κρατικού μορφώματος του ισραήλ στη Δυτική Ασία δεν εμποδίζουν το Καζακστάν να ενισχύσει τις σχέσεις του μαζί τους. Αμερικανικές εταιρείες έχουν προσκληθεί να κατασκευάσουν ένα διυλιστήριο πετρελαίου και να επεκτείνουν την παραγωγή υδρογονανθράκων στη χώρα, ενώ οι επαφές σε επίπεδο αρχηγών κράτους ενισχύονται.
Έχοντας χαράξει μια σταθερή πορεία στρατηγικής προσέγγισης με τη Δύση, οι κυρίαρχοι κύκλοι του Καζακστάν έχουν ενσωματωθεί στην πολιτική πληροφόρησης του. Είναι γνωστές οι κακώς συγκαλυμμένες αντιιρανικές επιθέσεις της Αστανά. Προφανώς, ακολουθώντας την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, υπολόγιζαν στη συνθηκολόγηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και στα οφέλη που θα αποκόμιζαν αυτοί. Υποστήριξαν ότι «ο πόλεμος θα σβήσει τα πάντα» και δεν θα χρειαστεί να κοκκινίσουν για τις πράξεις και τα λόγια τους.
Αντί για θρίαμβο, οι επιτιθέμενοι εγκληματίες δέχτηκαν την κατάλληλη απόκρουση και τώρα αναγκάζονται να αγωνιστούν, αναζητώντας μια διέξοδο από τη σύγκρουση χωρίς να χάσουν σοβαρά την αξιοπιστία τους. Ακολουθώντας την ίδια αστική ασυνειδησία, το Καζακστάν προσαρμόζει επίσης τη ρητορική του.
Στα τέλη του Μάρτη, ο υπουργός Εξωτερικών του Καζακστάν Γερμέκ Κοσερμπάγιεφ (Ермек Беделбайұлы Көшербаев, 2/5/1965-), — καταγόμενος από την Τουρκική φυλή Αργίν (Aрғын)— είχε τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί (5/12/1962-). Σύμφωνα με την υπηρεσία Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, ο Καζακστάνος διπλωμάτης εξέφρασε ανησυχία για την κατάσταση γύρω από το Ιράν και δήλωσε την ετοιμότητα της Αστανά να παράσχει μια πλατφόρμα διαπραγμάτευσης για τα εμπλεκόμενα μέρη της σύγκρουσης. Υποκριτικά φερόμενη, ωστόσο, η Αστανά δεν σχεδιάζει να αναθεωρήσει την πολιτική της.
Στις 18 Μάρτη 2026, ο επικεφαλής της δημοκρατίας, ο Καζάκος Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ (Қасым-Жомарт Кемелұлы Тоқаев, 17/5/1953-) συνομίλησε με τον 11ο ισραηλινό πρόεδρο Ιτσχάκ Χέρτζογκ (22/9/1960-), πρώην πρόεδρος του ισραηλινού Εργατικού Κόμματος ΧαΑβόντα και της συμμαχίας της Σιωνιστικής Ένωσης). Σύμφωνα με επίσημες αναφορές, η συζήτηση ήταν πολύ φιλική. Τα δύο μέρη συζήτησαν την τρέχουσα κατάσταση και τις προοπτικές εμβάθυνσης της συνεργασίας, με έμφαση στην επέκταση των εμπορικών, οικονομικών και επενδυτικών αλληλεπιδράσεων. Ο Χέρτζογκ επαίνεσε την απόφαση του Καζακστάν να προσχωρήσει στις «Συμφωνίες του Αβραάμ», αποκαλώντας το «παράδειγμα στρατηγικής προσέγγισης για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης στη Μέση Ανατολή». Λοιπόν, όπως καταλαβαίνουμε ο κυνισμός δεν γνωρίζει όρια…
.
Την 1η Απρίλη, ο Τοκάγιεφ φιλοξένησε τον πρέσβη της Σαουδικής Αραβίας στο Καζακστάν, Φαϊζάλ Αλ-Καχτάνι (Faisal Mohammed Al-Kahtani). Χωρίς καν να υπονοήσει τον επαίσχυντο ρόλο του Ριάντ στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών κατά του Ιράν, ο πρόεδρος άρχισε να επαινεί τον κληρονομικό διάδοχο: «Ο πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν Αλ Σαούντ δικαίως θεωρείται ισχυρός και έγκυρος ηγέτης σε παγκόσμια κλίμακα. Η διορατική και προοδευτική αναπτυξιακή στρατηγική του για τη Σαουδική Αραβία, καθώς και ο τεράστιος ρόλος του στην ενίσχυση της διεθνούς σταθερότητας και ασφάλειας, αξίζουν τον υψηλότερο έπαινο και σεβασμό.», δήλωσε ο Τοκάγιεφ, προσκαλώντας τον de facto ηγέτη του βασιλείου να πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στη δημοκρατία του Καζακστάν. Ο Αλ-Καχτάνι εκτίμησε την κολακεία, ευχαριστώντας με τη σειρά του την Αστανά «για τη σταθερή και συνεπή υποστήριξη που παρείχε ο πρόεδρος του Καζακστάν σε σχέση με την περίπλοκη κατάσταση στη Μέση Ανατολή».
Εν τω μεταξύ, το υπουργείο Εμπορίου και Ολοκλήρωσης (Министерство торговли и интеграции Республики Казахстан) ανακοίνωσε την πρόθεσή του να ανακατευθύνει τις εμπορικές οδούς που προορίζονται για το Ιράν. Επικαλούμενοι «μειωμένη βιωσιμότητα» προς αυτήν την κατεύθυνση, οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Αστανά «εργάζεται συστηματικά για τη διαφοροποίηση των προμηθειών αγαθών που προορίζονται για την ιρανική αγορά». Αυτό θα μπορούσε να βλάψει σοβαρά τους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων, καθώς το 67% των εξαγωγών κριθαριού του Καζακστάν πηγαίνει στο Ιράν. Το Καζακστάν προμηθεύει επίσης το Ιράν με σιτάρι, ίνες βαμβακιού και όσπρια. Δεν έχουν ανακοινωθεί παρόμοιοι περιορισμοί για το σιωνιστικό ισραήλ, στο οποίο η δημοκρατία πουλάει πετρέλαιο, θείο και άλλα αγαθά.
Η επιθετικότητα κατά του Ιράν και τα εγκλήματα πολέμου δεν είχαν κανένα αντίκτυπο στην ανάπτυξη των σχέσεων με την Ουάσινγκτον. Στα τέλη του Μάρτη, ο υπουργός Ενέργειας του Καζακστάν, Γερλάν Ακενζένοφ (Ерлан Құдайбергенұлы Ақкенженов, 12/5/1979-), επισκέφθηκε τις ΗΠΑ. Τονίζοντας ότι οι αμερικανικές εταιρείες ExxonMobil και Chevron αντιπροσωπεύουν περίπου το μισό της παραγωγής υδρογονανθράκων της χώρας, ζήτησε αυξημένες επενδύσεις. Συγκεκριμένα, αυτό αφορά στην κατασκευή ενός τέταρτου διυλιστηρίου πετρελαίου. Και οι τρεις υπάρχουσες εγκαταστάσεις κατασκευάστηκαν από την ΕΣΣΔ κατά τη σοβιετική εποχή και σήμερα δυσκολεύονται να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση. Το διυλιστήριο σχεδιάζεται να επεξεργάζεται έως και 10 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου ετησίως, παράγοντας καύσιμα αεροσκαφών και άλλα προϊόντα.
Δηλώνοντας ότι το Καζακστάν θα συνεχίσει να εκπληρώνει τον ρόλο του ως υπεύθυνος και προβλέψιμος προμηθευτής ενέργειας στην παγκόσμια αγορά, ο Ακενζένοφ κάλεσε την Ουάσινγκτον να διασφαλίσει την αδιάλειπτη λειτουργία της Κοινοπραξίας του Αγωγού της Κασπίας (Каспийский трубопроводный консорциум, КТК). Υπενθυμίζουμε ότι η επιχείρηση αυτή εξάγει το 80% του πετρελαίου του Καζακστάν στις δυτικές χώρες μέσω της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι κύριοι μέτοχοί της είναι η Транснефть από τη Ρωσία, η КазМунайГаз του Καζακστάν και η Chevron των ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα, ο υπουργός ανακοίνωσε την επιθυμία της Αστανά να μειώσει την εξάρτησή της από μία μόνο διαδρομή. Τα μέρη συζήτησαν την επέκταση των αποστολών μέσω της διαδρομής της Κασπίας, αυξάνοντας τον όγκο μεταφορών σε 2,1 εκατομμύρια τόνους ετησίως. «Το Καζακστάν είναι έτοιμο να συνεργαστεί με Αμερικανούς επενδυτές για να μεγιστοποιήσει το μεταφορικό δυναμικό της Κασπίας Θάλασσας για την παράδοση πρώτων υλών στις διεθνείς αγορές», τόνισε το υπουργείο Ενέργειας του Καζακστάν. Με άλλα λόγια, η Αστανά κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Κασπία Θάλασσα, το νότιο τμήμα της οποίας ανήκει στο Ιράν. Και αυτό δεν είναι όλο. Έχοντας πραγματοποιήσει ξεχωριστή συνάντηση με την πρέσβειρα των ΗΠΑ στο Καζακστάν Τζούλι Σταφτ (Julie M. Stufft), ο Ακενζένοφ πρότεινε τη συμμετοχή του αμερικανικού κεφαλαίου σε έργα βαθιάς επεξεργασίας άνθρακα, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής αμμωνίας, ουρίας και συνθετικών καυσίμων.
Εντωμεταξύ τα τελευταία χρόνια στο πλαίσιο της γεωπολιτικής αναπροσανατολισμού, τα κοιτάσματα σπάνιων γαιών του Καζακστάν καταλαμβάνονται με ταχείς ρυθμούς από αμερικανικές, βρετανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες.
.
Στις 19 Μάρτη 2026, η υπηρεσία Τύπου του Τοκάγιεφ ανέφερε ότι ο πρόεδρος έλαβε επιστολή από τον πρόεδρο Τραμπ. Ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου κάλεσε τον Καζακστάνο ομόλογό του στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Μαϊάμι και στην επόμενη συνεδρίαση του δικής του έμπνευσης λεγόμενου «συμβουλίου ειρήνης» (Board of Peace) για την Παλαιστίνη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αστανά δέχεται με χαρά αυτή την πρόσκληση. Η ανιστόρητη αστική εξουσία του Καζακστάν είναι ενθουσιασμένη με την προσοχή των αρπακτικών του κεφαλαίου, αγνοώντας(;) το γεγονός ότι τα γεράκια του ιμπεριαλισμού δεν τους θεωρούν ισότιμους εταίρους, αλλά μελλοντικά θύματα.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι το Καζακστάν αντιμετωπίζει τώρα αύξηση των απορρίψεων αιτήσεων για φοιτητικές βίζες για τους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα «Болашак», κάτι που προκαλεί απορία στους Καζακστανούς. Ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη ότι η Ουάσιγκτον κάνει λόγο για τις στενές συμμαχικές σχέσεις της με την Αστανά, η οποία πρόσφατα προσχώρησε στις «Συμφωνίες του Αβραάμ»…
Για τη διευκόλυνση των δυτικών κεφαλαιοκρατών η ηγεσία της χώρας, εξυπηρετώντας και τα σχέδια της ντόπιας της ελίτ, προχώρησε στις 15 Μάρτη 2026 σε δημοψήφισμα εισάγοντας σημαντικές αλλαγές στο 84% του κειμένου του συντάγματος της χώρας του 1995, που ήδη είχε τροποποιηθεί το 2022. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε με ποσοστό 87% και οι αλλαγές του θα ισχύουν από 1η Ιούλη 2026. Πρόκειται για την μεγαλύτερη αναθεώρηση του συντάγματος σε όλην την ιστορία της χώρας. Οι αλλαγές του συντάγματος έγιναν για να εναρμονιστεί η χώρα με τις «δυτικές αξίες» και απαιτήσεις του δυτικού κεφαλαίου. Έγινε ένα ακόμη βήμα του προέδρου Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάεφ προς την ενίσχυση της εξουσίας του και μια προσπάθεια πλήρους αναδιάρθρωσης και άλωσης του πολιτικού συστήματος του Καζακστάν. Να σημειώσουμε τέλος, ένα ξεχωριστό άρθρο στο νέο σύνταγμα που επιβεβαιώνει το καθεστώς της καζάκικης γλώσσας (қазақ тілі) ως μοναδικής κρατικής γλώσσας στο Καζακστάν, υποβαθμίζοντας διακριτικά τη χρήση της ρωσικής γλώσσας που μιλιέται από τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων και γράφεται στα επίσημα κρατικά έγγραφα και χρησιμοποιείται στο σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ και της καθημερινής ζωής των Καζακστανών.
Σε κάθε περίπτωση, όπως πηγαίνουν τα πράγματα στην περιοχή, η Δημοκρατία του Καζακστάν θα καταλήξει να είναι μια «πολυδιάστατη» υπανάπτυκτη αποικία πρώτων υλών, με την ερημοποίηση τεράστιων εκτάσεων και τη μετατροπή της σε μια γιγαντιαία χωματερή αποβλήτων. Και στη Δύση ονειρεύονται να μετατρέψουν το Καζακστάν σε προγεφύρωμα, ώστε, χρησιμοποιώντας το ως ορμητήριο, να καταλάβουν και να υποτάξουν ολόκληρη την περιοχή χωρίς καμία εξαίρεση.
■ Το Ουζμπεκιστάν επέλεξε την ίδια πορεία. Κρίσιμο βήμα στην προσέγγιση με την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ αποτέλεσε η συμμετοχή της Τασκένδης στην ίδρυση του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης» του Τραμπ και η συμφωνία για τη διάθεση στις ΗΠΑ επτά δισεκατομμυρίων δολαρίων για την… ανοικοδόμηση της Γάζας, η οποία καταστράφηκε από τον σιωνιστικό στρατό του ισραήλ με αμερικανικά όπλα. Αυτό χωρίς να υπολογίζουμε το γεγονός ότι ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν είχε υποσχεθεί νωρίτερα να επενδύσει στην οικονομία των ΗΠΑ άλλα 100 δισ. δολάρια.
Από τις 6 έως τις 9 Απρίλη, μια αντιπροσωπεία με επικεφαλής την επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης, Σάιντα Μιρζιγιόγιεβα (Саида Шавкатовна Мирзиёева / Saida Shavkatovna Mirziyoyeva, 4/11/1984-) κόρη του προέδρου του Ουζμπεκιστάν Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ (Shavkat Miromonovich Mirziyoyev / Шавкат Миромонович Мирзиёев, 24/7/1957-) επισκέφθηκε τις ΗΠΑ. Η ανάθεση της αποστολής στην κόρη του αρχηγού του κράτους επιβεβαίωσε τη σημασία που έδωσε σε αυτήν την επίσκεψη η επίσημη Τασκένδη.
Η γεωγραφία του ταξιδιού είπε επίσης πολλά. Η πρώτη στάση της Μιρζιγιόγιεβα ήταν το Μαρ-α-Λάγκο (Mar-a-Lago), θέρετρο σε ένα νησί-φράγμα στο Παλμ Μπιτς (Palm Beach) της Φλόριντα, που είναι ένα κλαμπ μόνο για μέλη και η ιδιωτική κατοικία του Τραμπ. Ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ, απασχολημένος με την εγκληματική επίθεση στο Ιράν, δεν είχε χρόνο για την καλεσμένη του. Αλλά η απογοήτευσή της Μιρζιγιόγιεβα αντισταθμίστηκε από μια συνάντηση με την κόρη του Τραμπ, Τίφανι (Tiffany Trump, 13/10/1993-), και τον σύζυγό της, αμερικανό επιχειρηματία Μίχαελ Μπούλος (Michael Boulos, 27/8/1997-).
Επιπλέον, στη Φλόριντα, η αντιπροσωπεία του Ουζμπεκιστάν είχε συνομιλίες με τον Σέρτζιο Γκορ (Sergio Gor, γενημμένος Сергей Гороховский, 30/11/1986-), τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Ινδία και ειδικό προεδρικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για θέματα της Νότιας και Κεντρικής Ασίας. Αυτές οι συνομιλίες οδήγησαν στην επίσημη έναρξη του Συμβουλίου Επιχειρήσεων και Επενδύσεων ΗΠΑ-Ουζμπεκιστάν (U.S.-Uzbekistan Business and Investment Council). Οι Γκορ και η Μιρζιγιόγιεβα έγιναν συμπρόεδροι αυτού του οργάνου.
.
Σε δήλωσή της η Μιρζιγιόγιεβα τόνισε ότι «το συμβούλιο έχει σχεδιαστεί για να λειτουργήσει ως μια αποτελεσματική πλατφόρμα για την εμβάθυνση των επιχειρηματικών σχέσεων. Η δημιουργία του συμβουλίου κατέστη δυνατή χάρη στο υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ των προέδρων των χωρών μας. Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδείξει τη σοβαρότητά τους στην ενίσχυση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης στην Κεντρική Ασία.» Η εντολή του συμβουλίου φέρεται να περιλαμβάνει την ανάπτυξη και τον συντονισμό κοινών επενδυτικών και εμπορικών έργων, επαφές για αμοιβαίες μειώσεις δασμών και άλλα.
Μετά το Μαρ-α-Λάγκο, η Μιρζιγιόγιεβα επισκέφθηκε την Ουάσινγκτον. Αυτό το μέρος της επίσκεψης δεν ήταν λιγότερο πολυτάραχο. Η εκπρόσωπος της Τασκένδης συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, τον επονομαζόμενο ναρκο-Ρούμπιο (Marco Antonio Rubio, 28/5/1971-) τονίζοντας τον προσωπικό ρόλο του τελευταίου στην ενίσχυση των διμερών δεσμών και συζητώντας την τοποθέτηση των «θεμελίων για μια νέα φάση στρατηγικής συνεργασίας.»
Σε συνάντησή της με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο (CEO) της Αμερικανικής Εταιρείας Χρηματοδότησης της Διεθνούς Ανάπτυξης (U.S. Development Finance Corporation, DFC) Μπεν Μπλακ (Benjamin Black, 29/4/1981-), συζητήθηκαν συγκεκριμένοι μηχανισμοί για τη διείσδυση αμερικανικών κεφαλαίων στο Ουζμπεκιστάν. Η DFC συμφώνησε να αναλάβει ορισμένους από τους επενδυτικούς κινδύνους, ενθαρρύνοντας έτσι τις αμερικάνικες εταιρείες να εισέλθουν στην αγορά της χώρας. Μια κοινή επενδυτική πλατφόρμα έχει προγραμματιστεί να λανσαριστεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.
Ξεχωριστές συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν με τον Εμπορικό Εκπρόσωπο των ΗΠΑ (USTR), Τζέιμισον Γκριρ (Jamieson Lee Greer, 26/8/1980-). Αυτές περιλάμβαναν την επιτάχυνση της ένταξης της Τασκένδης στα δεσμά του Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (World Trade Organization WTO) και τη δημιουργία του απαραίτητου νομικού πλαισίου για την επέκταση του εμπορίου. Επιπλέον, μετά την επίσκεψη, ανακοινώθηκε ότι το Ουζμπεκιστάν σκοπεύει να ανοίξει νέα προξενεία στο Σικάγο, τη Φιλαδέλφεια, το Ορλάντο και το Σιάτλ.
.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι αυτό δεν είναι το πρώτο βήμα προς τις επεκτατικές φιλοδοξίες των ΗΠΑ. Μετά από συνομιλίες τον Φλεβάρη με τον Τραμπ, ο Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ δεσμεύτηκε να επενδύσει 100 δισεκατομμύρια δολάρια στην αμερικανική οικονομία τα επόμενα δέκα χρόνια. Τα δύο μέρη υπέγραψαν επίσης μνημόνιο κατανόησης για να διασφαλίσουν την «ασφάλεια εφοδιασμού στην εξόρυξη και επεξεργασία οικονομικά κρίσιμων ορυκτών και σπάνιων γαιών.» Όπως δηλώνει ανοιχτά η Ουάσινγκτον, παρόμοιες συμφωνίες, που έχουν συναφθεί επίσης με την Αργεντινή, τα ΗΑΕ, τις Φιλιππίνες και άλλες χώρες, αποσκοπούν στην κατάργηση του μονοπωλίου της Κίνας σε αυτήν την αγορά. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τους εταίρους και τους συμμάχους τους, έχουν αρχίσει να μετασχηματίζουν την παγκόσμια αγορά κρίσιμων ορυκτών και σπάνιων γαιών… Σήμερα, αυτή η αγορά είναι ιδιαίτερα συγκεντρωμένη, καθιστώντας την εργαλείο πολιτικού εξαναγκασμού και διακοπής της αλυσίδας εφοδιασμού, απειλώντας τα βασικά μας συμφέροντα», δήλωσε το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Η Τασκένδη, μαζί με τους άλλους πιστούς δορυφόρους της Ουάσινγκτον, θα υπερασπιστεί τώρα τα αμερικάνικα συμφέροντα!
Ακόμη και η μαζική απέλαση Ουζμπέκων πολιτών από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει καταφέρει να κλονίσει αυτή την «εμπιστοσύνη» ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία του Ουζμπεκιστάν προς τις ΗΠΑ. Από την επιστροφή του Τραμπ στην προεδρία, πάνω από χίλιοι άνθρωποι έχουν απελαθεί στην ασιατική περίκλειστη χώρα. Οι συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνται οι μετανάστες σε ειδικά κέντρα και η ίδια η διαδικασία απέλασης συνοδεύονται από παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και απάνθρωπες ενέργειες. Παρά ταύτα, μια αντιπροσωπεία αξιωματούχων του υπουργείου Εξωτερικών, του υπουργείου Εσωτερικών και της Υπηρεσίας Μετανάστευσης του Ουζμπεκιστάν, που επισκέφθηκε τις ΗΠΑ στις αρχές Απρίλη, δήλωσε το «υψηλό επίπεδο αμοιβαίας εμπιστοσύνης». Τα δύο μέρη υπέγραψαν συμφωνία για την αποστολή εργαζομένων από το Ουζμπεκιστάν στις ΗΠΑ για να συμμετάσχουν σε εποχιακές γεωργικές εργασίες. Σημειώνεται ότι οι μετανάστες θα μπορούν να εργάζονται σε αμερικανικά αγροκτήματα και ράντσα για εννέα έως δέκα μήνες και να κερδίζουν έως και 3.500 δολάρια μηνιαίως.
Άλλοι οι αστοί απατεώνες βρίσκουν επίσης τον δρόμο τους μέσα από τις ορθάνοιχτες πόρτες της Τασκένδης. Στο πλαίσιο του επιχειρηματικού προγράμματος της επίσκεψής του στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβρη του 2025, ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ συναντήθηκε με την Τζένι Τζόνσον (Jennifer Morrow Johnson. 1964-), πρόεδρο και Διευθύνουσα Σύμβουλο της Franklin Templeton Investments. Επίσης ο Μιρζιγιόγιεφ πραγματοποίησε συνομιλίες και με την εκτελεστική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (International Monetary Fund, IMF), την Βουλγάρα Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα (Кристалина Иванова Георгиева-Кинова, 13/8/1953-). Η τελευταία εξέφρασε την εκτίμησή της για την οικονομική πολιτική της Τασκένδης και υποσχέθηκε περαιτέρω υποστήριξη στις μεταρρυθμίσεις.
Η επιχειρηματική αυτοκρατορία των Ρότσιλντ αισθάνεται όλο και πιο σίγουρη για τη θέση της στην περιοχή. Η εταιρεία Rothschild & Co ενεργεί ως χρηματοοικονομικός σύμβουλος στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του Ουζμπεκιστάν, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων εταιρειών όπως η «Ουζμπεκνεφτεγκάζ» (Узбекнефтегаз) και η «Ουζμπεκτρανσγκάζ» (Узбектрансгаз).
Στις 30 Μάρτη 2026, μια αντιπροσωπεία του χρηματοοικονομικού ομίλου Rothschild & Co., με επικεφαλής τη Βαρώνη Αριέλ ντι Ρότσιλντ (Ariel Malard de Rothschild, 20/4/1/63-) έγινε για άλλη μια φορά δεκτή εκεί. Κατά τη διάρκεια συνομιλιών με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Τζέιμσιντ Χοντζάεφ (Жамшид Абдухакимович Ходжаев / Jamshid Abduxakimovich Xodjayev, 21/12/1979-) και τον υπουργό Επενδύσεων, Βιομηχανίας και Εμπορίου Λαζίζ Κουντράτοφ (Лазиз Шавкатович Кудратов / Laziz Shavkatovich Qudratov, 19/6/1980-), τα μέρη συζήτησαν την επιτάχυνση των διαδικασιών ιδιωτικοποίησης και την ενίσχυση των δεσμών με τα δυτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Υπενθυμίζουμε ότι η επιχειρηματική αυτοκρατορία των Ρότσιλντ συμβουλεύει την Ουζμπέκικη κυβέρνηση για την ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας εδώ και αρκετά χρόνια. Η συνδεδεμένη με τους Ρότσιλντ εταιρεία Franklin Templeton Investments (Mutual Funds, multinational investment management holding company), διαχειρίζεται το Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο του Ουζμπεκιστάν (O’zbekiston Milliy Investitsiya Fondi), ελέγχοντας ουσιαστικά τα βασικά περιουσιακά στοιχεία της χώρας μέσω αυτού. Το Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο κατέχει μερίδια 25-40% σε 13 μεγάλες κρατικές εταιρείες σε τομείς όπως οι μεταφορές, η ενέργεια, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και οι τηλεπικοινωνίες στο Ουζμπεκιστάν. Επιπλέον το Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο του Ουζμπεκιστάν έχει συνάψει συμφωνίες συνολικής αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων με βασικούς επενδυτές όπως οι BlackRock, η Franklin Templeton, η βρετανική Redwheel και η νοτιοφρικανική Allan & Gill Gray (investment management company). Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ πραγματοποίησε τρεις συναντήσεις με τον Ανώτερο Διευθύνοντα Σύμβουλο της BlackRock, Αντεμπαϊό Ογκουνλέσι (Adebayo “Bayo” O. Ogunlesi, 20/12/1953-) για να βρουν τρόπους «αξιοποίησης» της κρατικής περιουσίας.
.
Πρόσφατα, η Rothschild & Co εξέφρασε ενδιαφέρον για την κατασκευή του υδροηλεκτρικού σταθμού Καμπαρατίν-1 (Камбаратинская ГЭС-1) στην Κιργιζία. Υπενθυμίζεται ότι η Τασκένδη, το Μπισκέκ (Бишкек) και η Αστανά συμφώνησαν να υλοποιήσουν το έργο με κοινές δυνάμεις.
Αυτό που είναι εξαιρετικά σημαντικό και πρέπει να σημειώσουμε: μέσω του Ουζμπεκιστάν ολόκληρη η περιοχή μπορεί να εμπλακεί σε άμεση ή έμμεση σύγκρουση με το Ιράν. Ο λόγος είναι η εγκατάσταση μονάδων παραγωγής οπλισμού του ΝΑΤΟ, καθώς και η στρατιωτική συμμαχία που είχε συναφθεί νωρίτερα με το Αζερμπαϊτζάν. Πέρυσι η Τασκένδη προσχώρησε στη Διακήρυξη της Σούσι (Müttəfiqlik Haqqında Şuşa Bəyannaməsi), τη συμφωνία στρατηγικής συμμαχίας μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, η οποία υπεγράφη στις 15 Ιούνη 2021 στην πόλη Σούσι του Αζερμπαϊτζάν, ενισχύοντας στο μέγιστο τη στρατιωτική συνεργασία με το Μπακού — και αυτό πέραν της συμμετοχής της στο στρατιωτικοπολιτικό μπλοκ της Οργάνωσης Τουρκικών Κρατών (Türk Dövlətləri Təşkilatı)!
.
■ Εν ολίγοις, ο «Δούρειος ίππος» του παγκόσμιου κεφαλαίου δεν βρίσκεται απλώς μπροστά στις «πύλες» της Τασκένδης και της Αστανά. Έχει ήδη εισχωρήσει στο εσωτερικό, και το «περιεχόμενό» του υποτάσσει ενεργά τις χώρες. Με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται για τους λαούς των δύο χωρών και την κατάλυση της ανεξαρτησίας των δύο χωρών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το έδαφος του Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν χρησιμοποιήθηκε από το Πεντάγωνο και το ΝΑΤΟ για τον ανεφοδιασμό των δυνάμεων κατοχής στο Αφγανιστάν για πολλά χρόνια. Τώρα οι ίδιες αυτές διαδρομές εφοδιασμού και τα αεροδρόμια, στο πλαίσιο του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης», χρησιμοποιούνται εκ νέου, αλλά αυτή τη φορά για τη διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν.
Με άλλα λόγια, η υποδούλωση των δύο χωρών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Αλλά οι αστικές ηγεσίες τους κάνουν τα στραβά μάτια, χαίρονται με την προσοχή των νέων προστατών τους και τους συγχωρούν για τα πιο ειδεχθή εγκλήματά τους.#
