Επίκαιρη ταινία για μια ακόμη χρονιά, με αφορμή την 81η επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης στις 9 Μάη 1945. Το 1972, η στρατιωτική δραματική ταινία του Στανισλάβ Ροστότσκι (Станислав Иосифович Ростоцкий, 21/4/1922-10/8/2001) «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» (А зори здесь тихие) κατέκτησε την πρώτη θέση στη σοβιετική διανομή. Την ταινία την είδαν περισσότεροι από 66 εκατομμύρια θεατές στην ΕΣΣΔ. Κέρδισε αρκετά διακεκριμένα βραβεία και εκπροσώπησε τη Σοβιετική Ένωση στην κατηγορία ξενόγλωσσων ταινιών των Όσκαρ.
.
Σήμερα, η ταινία «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» θεωρείται μία από τις πιο συγκινητικές αντιπολεμικές ταινίες για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Ας δούμε σύντομα πώς εξελίχθηκε η δουλειά πάνω στην ταινία και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία για την αγαπημένη ταινία.
Το διήγημα του Μπόρις Βασίλιεφ (Борис Львович Васильев, 21/5/1924-11/3/2013) «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» δημοσιεύθηκε στο 8ο τεύχος του περιοδικού «Νεότητα» (Юность) το 1969. Τότε το πρόσεξε ο Ροστότσκι, για τον οποίο το θέμα των γυναικών στον πόλεμο ήταν ιδιαίτερα σημαντικό. Τον είχε σώσει η νοσοκόμα Άννα Τσουγκούνοβα (Анна Чугунова), που τον έβγαλε από το πεδίο της μάχης μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό. Ο Ροστότσκι έγραψε το σενάριο της ταινίας μαζί με τον Βασίλιεφ, ενώ τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 1971. Αφιέρωσε την ταινία του ακριβώς στη νοσοκόμα που του έσωσε τη ζωή.
.
Τα κύρια γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν περίπου στις περιοχές όπου διαδραματίζεται η ιστορία του διηγήματος. Σύμφωνα με την πλοκή, τα γεγονότα διαδραματίζονται το 1942 στα μετόπισθεν των σοβιετικών δυνάμεων στην περιοχή της Καρέλιας. Σε μια μικρή σιδηροδρομική διάβαση διοικεί ο επιλοχίας Φεντότ Βάσκοφ (Федот Евграфович Васков), ενώ η φρουρά αποτελείται από νεαρές κοπέλες, μιας διμοιρίας αντιαεροπορικής άμυνας. Η διοίκηση διατάζει τον Βάσκοφ να αναχαιτίσει μια ομάδα Γερμανών εισβολέων σαμποτέρ, οι οποίοι κατευθύνονται προς τη σιδηροδρομική γραμμή Πετροζάβοντσκ-Μούρμανσκ (Петрозаводск-Мурманск). Ο Ροστότσκι πραγματοποίησε τα γυρίσματα σε εξωτερικούς χώρους στο χωριό Σιαργκίλαχτα (Сяргилахта) της περιοχής Πριαζίν (Пряжин) της Καρέλιας — το οποίο βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Σιαμόζερα (Сямозера) δυτικά του Πετροζαβόντσκ (Петрозаводск) — καθώς και στην περιοχή των καταρρακτών Ρουσκεάλ (Рускеаль), κοντά στην πόλη Ρουσκεάλ) και στον ποταμό Τοχμαγιόκι (Тохмайоки).
.
Ο Βασίλιεφ έγραψε το διήγημά του εμπνευσμένος από πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στην Καρέλια κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Στα πραγματικά γεγονότα δεν υπήρχαν νεαρές γυναίκες. Στο στρατόπεδο της σιδηροδρομικής γραμμής του Κιρόφ (Киров) ανάρρωναν από τραύματα άνδρες στρατιώτες. Αυτοί ακριβώς, υπό τις διαταγές ενός λοχία, σταμάτησαν τους φασίστες εισβολείς. Από όλους τους μαχητές επέζησε μόνο ο διοικητής της ομάδας. Ο συγγραφέας προσπάθησε να παραμείνει πιστός στην ιστορική αλήθεια, αλλά το μυθιστόρημά του πήρε τελικά τη μορφή του, όταν αντικατέστησε τους άνδρες στρατιώτες με κορίτσια. Σύμφωνα με τα λόγια του, εκείνα τα χρόνια γράφονταν λίγα για τις γυναίκες στον πόλεμο και αυτό έδωσε στο έργο το απαραίτητο βάθος και την τεράστια επιτυχία.
.
Τον Μάρτη του 1942, ο 20χρονος Ροστότσκι υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό. Αρχικά υπηρέτησε σε εφεδρική ταξιαρχία πεζικού στην Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία των Μαρί (Μарийской Автономная Советская Социалистическая Республика, АССР), αλλά τον Σεπτέμβρη του 1943 ζήτησε να πάει εθελοντής στο μέτωπο, σε ενεργή μονάδα της Λενινιστικής Κομσομόλ. Πολέμησε κοντά στο Σμολένσκ (Смоленск) και έφτασε μέχρι το Ρόβνο (Ровно). Τον Φλεβάρη του 1944 τραυματίστηκε σοβαρά κοντά στο Ντούμπνο (Дубно). «Ένα άρμα πέρασε από πάνω μου…», διηγούνταν ο σκηνοθέτης. Τραυματίστηκε στο πόδι και στο στήθος, ενώ το χέρι του είχε σχεδόν αποκοπεί. Στο νοσοκομείο εμφανίστηκε γάγγραινα και του ακρωτηριάστηκε το πόδι κάτω από το γόνατο. Αποστρατεύτηκε ως ανάπηρος Β΄ κατηγορίας. Ωστόσο, ο Ροστότσκι περπατούσε όλη του τη ζωή χωρίς μπαστούνι.
.
Ας δούμε λίγες πληροφορίες για τα πρόσωπα του μυθιστορήματος και της ταινίας. Ο πιο μεγάλος σε ηλικία ήταν ο επιλοχίας Βάσκοφ που σύμφωνα με το μυθιστόρημα ήταν 32 ετών. Ο ηθοποιός που τον υποδύθηκε, ο Αντρέι Μαρτίνοφ (Андрей Леонидович Мартынов, 24/10/1945-), ήταν έξι χρόνια νεότερος από τον ήρωά του. Γεννήθηκε το έτος της Αντιφασιστικής Νίκης και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ήταν 26 ετών.
Τα κορίτσια ήταν πολύ νεότερα από τον αρχιλοχία τους.
.
Η διοικήτρια της διμοιρίας αντιαεροπορικής άμυνας, υπολοχαγός Ρίτα Οσιάνινα (Рита Осянина) ήταν 20 ετών. Την υποδύθηκε η 20χρονη Ιρίνα Σεβτσούκ (Ирина Борисовна Шевчук, 6/10/1951-24/2/2026) από το Μουρμάνσκ (Мурманск), η οποία τότε φοιτούσε στο Πανρωσικό Κρατικό Πανεπιστήμιο Κινηματογράφου «Σ. Α. Γκερασίμοφ» (Всероссийский государственный университет кинематографии имени С. А. Герасимова).
.
Η φοιτήτρια από τη Μόσχα Σόνια Γκούρβιτς (Соня Гурвич) ήταν επίσης 20 ετών. Την υποδύθηκε η 22χρονη Ιρίνα Ντολγανόβα (Ирина Валерьевна Долганова, 13/8/1949-), η οποία το 1971 αποφοιτούσε από τη Θεατρική Σχολή του Σαρατόφ (Саратовский театральный институт).
.
Η κόρη του αξιωματικού, Ζένα Κομέλκοβα (Женя Комелькова), είναι 19 ετών. Η ηθοποιός Όλγα Οστρουμόβα (Ольга Михайловна Остроумова, 21/9/1947-) ήταν τότε 24 ετών. Είχε αποφοιτήσει από το Κρατικό Ινστιτούτο Θεάτρου «Λουνατσάρσκι» (ГИТИС Луначарского) και συνεργαζόταν με τον Ροστότσκι στην ταινία «Θα ζήσουμε μέχρι τη Δευτέρα» («Доживем до понедельника»).
.
Η Γκάλια Τσετβερτάκ (Галя Четвертак) ήταν 19 ετών, ενώ η ηθοποιός που την υποδύθηκε, η Εκατερίνα Μάρκοβα (Екатерина Георгиевна Маркова, 18/11/1946-) ήταν τότε 25 ετών, από την οικογένεια των γνωστών σοβιετικών συγγραφέων, του Γεώργιου Μοκεέβιτς Μάρκοφ (Георгий Мокеевич Марков, «Οι Στρογκόφ», «Το αλάτι της γης», «Σιβηρία» κλπ) και της Αγνής Αλεξάνδροβνα Κουζνέτσοβα (Агния Александровна Кузнецова, «Η γήινη υποκλίση», «Η Μαντόνα μου»). Το 1969 αποφοίτησε από τη Θεατρική Σχολή της Μόσχας «Β. Β. Στσούκιν» (Московское театральное училище имени Б. В. Щукина).
.
Η Λίζα Μπρίτσκινα (Лиза Бричкина) ήταν 19 ετών, ενώ η ηθοποιός Γελένα Ντραπένκο (Елена Григорьевна Драпеко, 29/10/1948-), ήταν τότε 23 ετών. Σπούδασε στη Σχολή Σκηνοθεσίας Λαϊκών Θεάτρων του Ινστιτούτου Πολιτισμού του Λένινγκραντ «Ν. Κ. Κρουπσκάγια» (Ленинградского института культуры имени Н. К. Крупской).
Τον ρόλο της υποδιοικήτριας Κιριάνοβα της διμοιρίας, ερμήνευσε η ηθοποιός Λιουντμίλα Ζaΐτσεβα (Людмила Васильевна Зайцева, 21/7/1946-) απόφοιτη της θεατρικής σχολής Σούκιν (Театральный институт имени Бориса Щукина).
.
Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας αποτελείται από σκηνές στον σταθμό και την καταδίωξη των φασιστών Γερμανών εισβολέων σαμποτέρ. Ωστόσο, ο Ροστότσκι παρουσιάζει κατά καιρούς αναδρομές στην ειρηνική ζωή των κοριτσιών και σε αυτά τα πλάνα μπορεί κανείς να δει γνωστούς ηθοποιούς της εποχής.
.
Έτσι, έναν από τους ρόλους — αυτόν του κυνηγού, με τον οποίο ερωτεύτηκε η Μπρίτσκινα — υποδύθηκε ο Βλαντιμίρ Ιβάσοφ (Владимир Сергеевич Ивашов, 28/8/1939-23/3/1995), ο οποίος έγινε διάσημος μετά με το δράμα «Η μπαλάντα του στρατιώτη» (Баллада о солдате). Ο τότε πολύ νέος και ακόμη ελάχιστα γνωστός στο κοινό φοιτητής του Κρατικού Ινστιτούτο Θεάτρου (ГИТИС) Ιγκόρ Κοστολέφσκι (Игорь Матвеевич Костолевский, 10/9/1948-) υποδύθηκε τον ρόλο του συμφοιτητή και αγαπημένου της Σόνιας Γκούρβιτς. Ο ηθοποιός του θεάτρου στη Μικρή Μπρόννα, Γκεόργκι Μαρτίνιουκ (Георгий Яковлевич Мартынюк, 3/3/1940-13/2/2014), στον ρόλο του ταγματάρχη Λουζίν ο αγαπημένος της Ζένια Κομέλκοβα, λίγους μήνες πριν από τα γυρίσματα της ταινίας, εμφανίστηκε στην οθόνη ως ο ταγματάρχης Ζναμένσκι στην τηλεταινία «Η έρευνα διεξάγεται από ειδικούς» («Следствие ведут знатоки») και έγινε διάσημος σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο 34χρονος Κιρίλ Στολάροφ (Кирилл Сергеевич Столяров, 28/1/1937-) υποδύθηκε τον πατέρα του — τον διάσημο ηθοποιό Σεργκέι Στολάροφ (Сергей Дмитриевич Столяров, 4[17]/7/1911-9/12/1969), ο οποίος έπαιξε μαζί με τη Αγάπη Ορλόβα (Любовь Петровна Орлова, 29/1/1902-26/1/1975) στην ταινία «Το τσίρκο» («Цирк») και εμφανίστηκε σε σοβιετικά παραμύθια, όπου υποδύθηκε θρυλικούς ήρωες.
.
Η ηθοποιός Γελένα Δραπέκο διηγήθηκε σε συναντήσεις με θεατές που την ρωτούσαν πάντα για τη σκηνή στην οποία η ηρωίδα της, Λίζα Μπρίτσκινα, πνίγηκε στο βάλτο. Πρόκειται πράγματι για μία από τις πιο τραγικές σκηνές της ταινίας του Ροστότσκι και η κινηματογράφησή της απαιτούσε την συγκέντρωση όλων των δυνάμεων τους — σε έναν πραγματικό βάλτο, ο οποίος είχε δημιουργήσει με τη βοήθεια εκρηκτικών. Η ηθοποιός θυμήθηκε ότι τα πόδια της ανέβαιναν προς τα πάνω μέσα στη λάσπη και έπρεπε να καταβάλει σοβαρές προσπάθειες για να μην εμφανιστούν στο κάδρο. Το μακιγιάζ και τη λάσπη στο πρόσωπο και τα μαλλιά της, οι μακιγιέρ τα έβαζαν κατευθείαν μέσα στον βάλτο — από τις ειδικές εξέδρες (particable). Υπήρχε επίσης και ο παράγοντας του χρόνου — αν και στο διήγημα η Μπρίτσκινα πνίγεται πολύ αργά, τα γυρίσματα έπρεπε να γίνουν γρήγορα και ο σκηνοθέτης απαιτούσε από τη Ντραπέκο να «πνιγεί» σε 60 δευτερόλεπτα. Επιπλέον στην Καρέλια τα νερά στα έλη είναι πολύ κρύα ακόμα και το καλοκαίρι, οπότε έπρεπε να ληφθεί υπόψη και αυτό.
.
Ο συνθέτης της ταινίας ήταν ο Κιρίλ Μολτσάνοφ (Кирилл Владимирович Молчанов, 7/9/1922-14/3/1982), δημιουργός αρκετών έργων όπερας και δημοφιλών τραγουδιών. Ο Μολτσάνοφ συνέθεσε επίσης τη μουσική για τις ταινίες «Η υπόθεση στο Πένκοβο» («Дело было в Пенькове»), «Οι ανυπότακτοι» («Неподдающиеся») και «Θα ζήσουμε μέχρι τη Δευτέρα» («Доживём до понедельника»). Στην ταινία «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» έγραψε το «Τραγούδι των τουριστών» — ακούγεται στο τέλος, σε ένα έγχρωμο απόσπασμα, όταν οι τουρίστες ξεκουράζονται στο ίδιο σημείο όπου ο Βάσκοφ οδήγησε τους αιχμαλώτους φασίστες Γερμανούς εισβολείς.
.
Και το ρομάντζο «Μου έλεγε… (Όχι, δεν με αγαπούσε!)» η Ζένια Κομέλκοβα το τραγουδάει δύο φορές — πρώτα στο σταθμό, μπροστά στις κοπέλες στρατιωτίνες και μετά — πριν από το θάνατό της, όταν απομακρύνει τους Γερμανούς από την τραυματισμένη Ρίτα Οσιάνινα. Αυτό το ρομάντζο ακούστηκε για πρώτη φορά στην ταινία του Γιακόφ Προταζάνοφ (Яков Александрович Протазанов, 23/1/1881-8/8/1945) «Χωρίς προίκα» («Бесприданница»), που κυκλοφόρησε το 1937. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την επιτυχία της ταινίας, ο Μολτσάνοφ συνέθεσε και την όπερα «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή», η πρεμιέρα της οποίας πραγματοποιήθηκε το 1973 στο Θέατρο Μπολσόι (Большой театр)· όλοι οι ήρωες του διηγήματος του Βασίλιεβ μπήκαν σε μια διαδικασία δραματουργικής αναδιαμόρφωσης, όπου ο εσωτερικός κόσμος των ηρώων μεταφέρθηκε από τον πεζό λόγο στη μουσική, το τραγούδι και τη σκηνική δράση της όπερας.
.
■ Για τον Μαρτίνoφ, (ο επιλοχίας Βάσκοφ) ήταν το κινηματογραφικό του ντεμπούτο. Μετά την κυκλοφορία της ταινίας, εργάστηκε ως ηθοποιός στο θέατρο της Μικρής Μπρόννα, ενώ από τη δεκαετία του 1980 εργάστηκε στο κινηματογραφικό στούντιο «Γκόρκι» (Киностудия Горького). Μεταξύ των κινηματογραφικών του ρόλων συγκαταλέγεται ο Κιριάν (Кирьян) στην επική ταινία «Το αιώνιο κάλεσμα» («Вечный зов»). Έχει γυρίσει πολλές ταινίες, ενώ έχει κάνει και μεταγλώττιση σε ξένες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
■ Η Ντολγκάνοβα (Γκούρβιτς) σχεδόν δεν εμφανίστηκε ξανά στον κινηματογράφο, από το 1971 εργάζεται στο Θέατρο Νέου Θεατή του Νίζεγκοροντ (Нижегородск)
■ Η Ντραπέκο (Μπρίτσκινα) επίσης, λίγο μετά τη συνεργασία της με τον Ροστότσκι, εμφανίστηκε στο «Αιώνιο Κάλεσμα», όπου υποδύθηκε την κόρη του Κιριάν. Έχει μεγάλη φιλμογραφία, αλλά σήμερα είναι πιο γνωστή ως βουλευτίνα της Κρατικής Δούμας και μέλος της επιτροπής πολιτισμού της Δούμας.
■ Η Μάρκοβα (Τσετβερτάκ) επίσης σχεδόν δεν εργάστηκε στον κινηματογράφο, αφιερώνοντας το χρόνο της στο θέατρο και την οικογένειά της. Ήταν παντρεμένη για σχεδόν μισό αιώνα με τον ηθοποιό Γκεόργκι Ταρατόρκιν (Георгий Георгиевич Тараторкин, 11/1/1945-4/2/2017), και απέκτησαν δύο παιδιά.
■ Η Όλγα Οστρουμόβα εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στο θέατρο «Μοσσοβέτ» (Моссовет), ενώ στη φιλμογραφία της περιλαμβάνονται ρόλοι στις ταινίες «Γήινη αγάπη», «Γκαράζ», «Βασίλι και Βασιλίσα», καθώς και στις τηλεοπτικές σειρές «Η φτωχή Νάστια», «Μην γεννηθείς όμορφη», «Ο Ναύαρχος».
■ Η Ιρίνα Σεβτσούκ (Οσιάνα) εργάστηκε επίσης στα κινηματογραφικά στούντιο Γκόρκι· απεβίωσε πριν δυο μήνες τον Φλεβάρη του 2026.
Η ταινία προβλήθηκε σε διάφορες χώρες σε όλον τον κόσμο, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, η Γερμανία, η Ιαπωνία, η Ουγγαρία και άλλες. Μόνο στην ΕΣΣΔ την είδαν πάνω από 66 εκατομμύρια θεατές. Το 1973, η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ ως καλύτερη ξενόγλωσση ταινία.
.
Το 2015 κυκλοφόρησε στη Ρωσία η ταινία του Ρενάτ Νταβλετιάροβ (Ренат Фаварисович Давлетьяров, 17/8/1961-) «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή», η οποία παρουσιάστηκε ως νέα κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Βασίλιεφ και όχι ως ριμέικ της ταινίας του Ροστότσκι. Τον αρχιφύλακα Βάσκοφ σε αυτή την ταινία υποδύθηκε ο Πέτρος Φεντόροφ (Пётр Петрович Фёдоров, 21/4/1982-), ενώ τις κοπέλες υποδύθηκαν η Αναστασία Μικουλτσίνα (Анастасия Александровна Микульчина, 4/8/1983-) στο ρόλο της Ρίτας Οσιανίνα), η Ευγενία Μαλαχόβα (Евгения Александровна Малахова, 28/10/1988-) στο ρόλο της Ζένιας Κομέλκοβα, η Σοφία Λεμπεντέβα (Софья Сергеевна Лебедева, 14/12/1993-) στο ρόλο της Λίζας Μπρίτσκινα, η Κριστίνα Άσμους (Кристина Игоревна Асмус, 14/10/1988-) στο ρόλο της Γκάλιας Τσετβερτάκ και η Αγνή Κουζνέτσοβα (Агния Евгеньевна Кузнецова, 15/7/1985-) στο ρόλο της Σόνιας Γκούρβιτς. Η ταινία απέτυχε ταμειακά, αλλά κέρδισε αρκετά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και στο τηλεοπτικό φεστιβάλ της Κίνας.
.
Η καριέρα της ταινίας στην Κίνα
Η ταινία του Ροστότσκι έγινε πολύ δημοφιλής στην Κίνα, όπου προβλήθηκε πολλές φορές στους κινηματογράφους. Πόσο μεγάλη θα ήταν η έκπληξη των δυτικών δημοσιογράφων και κριτικών ταινιών αν μάθαιναν ότι μέχρι σήμερα μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες στην Κίνα είναι ρωσική. Πρόκειται για την ταινία «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή», που γυρίστηκε το 1972 από τον Στανισλάβ Ροστότσκι, βασισμένη στο μυθιστόρημα του συγγραφέα και βετεράνου του μετώπου Μπόρις Βασίλιεφ. Η ιστορία του επιλοχία Βάσκοφ και των νεαρών κοριτσιών της αντιαεροπορικής άμυνας, που αντιμετωπίζουν μια ομάδα έμπειρων Γερμανών εισβολέων σαμποτέρ, άγγιξε τις καρδιές εκατομμυρίων κατοίκων της Κίνας, αγγίζοντας τις κρυφές χορδές της κινεζικής ψυχής. Και μάλιστα, την ταινία την αγάπησαν τόσο οι απλοί Κινέζοι όσο και οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι. Ο Κινέζος ηγέτης Ντενγκ Σιάο-Πινγκ (Deng Xiaoping, 22/08/1904-19/2/1977), που ηγήθηκε της χώρας κατά τη δεκαετία του 1970-90, μεταμορφώνοντάς την σε μεγάλη καπιταλιστική οικονομία, χαρακτήρισε την ταινία «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» ως «αληθινά κινεζική ταινία»!
.
Συνήθως, ό,τι αρέσει στους Κινέζους, προσπαθούν να το αναπαράγουν οι ίδιοι, αλλά με τον δικό τους τρόπο. Στην περίπτωση της ταινίας «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή», υπήρξε μια εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Ναι, αποφάσισαν να γυρίσουν τη σειρά «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή». Αλλά πρώτα πήγαν στον συγγραφέα Μπόρις Βασίλιεφ, για να ζητήσουν από τον συγγραφέα του μυθιστορήματος την άδεια για αυτό. Η κινεζική ομάδα γυρισμάτων εξέφρασε ειλικρινή σεβασμό στον βετεράνο του μετώπου, ο οποίος ήταν ήδη πάνω από 80 ετών. Ο Μπόρις Βασίλιεφ συμφώνησε με την ιδέα της σειράς. Βέβαια, η 100σέλιδη νουβέλα δεν μπορούσε να απλωθεί σε 20 επεισόδια. Και πάλι βλέπουμε την ευαίσθητη στάση των Κινέζων δημιουργών απέναντι στο υλικό· ζητούν να επεξεργαστεί το σενάριο ο ίδιος ο Βασίλιεφ. Τελικά, ο συγγραφέας εργάζεται πάνω στο σενάριο για δύο χρόνια.
.
Ακολουθεί το ζήτημα της επιλογής των ηθοποιών. Και πάλι διακρίνουμε έναν βαθύ σεβασμό προς τη ρωσική πλευρά. Όλοι οι ρόλοι δίνονται σε Ρώσους ηθοποιούς.
Έτσι το 2005 γυρίστηκε στην Κίνα η τηλεοπτική σειρά 19 επεισοδίων μέ τον τίτλο Zhèlide límíng jìngqiāoqiāo. Η σειρά ήταν ριμέικ της ταινίας και στην οποία, παράλληλα με τις καλλιτεχνικές επιλογές της σοβιετικής ταινίας, υπήρχαν και πρόσθετες σκηνές, στη δημιουργία των οποίων συμμετείχε ο Μπόρις Βασίλιεφ. Τους κύριους ρόλους υποδύθηκαν οι ηθοποιοί: τον αρχιφύλακα Βάσκοφ υποδύθηκε ο Αντρέι Σοκόλοφ (Андрей Соколов), ενώ μεταξύ των ηθοποιών που υποδύθηκαν τους ρόλους των κοριτσιών της ομάδας αντιαεροπορικής άμυνας ήταν η Τατιάνα Οστάπ (Татьяна Остап) και η Ντάρια Τσαρούσα (Дарья Чаруша). Το κοινό αυτής της σειράς εκτιμάται σε περισσότερα από 400 εκατομμύρια άτομα. Στη Ρωσία προβλήθηκε η σειρά σε συντομευμένη μορφή.
Η πρεμιέρα της κινεζικής τηλεοπτικής σειράς «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» πραγματοποιήθηκε το 2005, την παραμονή της 60ής επετείου της Αντιφαιστικής Νίκης κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Τις ημέρες που προβάλλονταν τα νέα επεισόδια, οι δρόμοι στην Κίνα άδειαζαν, όπως συνέβαινε και στη Σοβιετική Ένωση, όταν προβάλλονταν στην τηλεόραση οι σειρές «17 στιγμές της άνοιξης» (17мгновений весны») και «Ο τόπος συνάντησης δεν μπορεί να αλλάξει» (Место встречи изменить нельзя).
.
Δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία της σειράς, ήδη για την 70ή επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης, στην Κίνα ανέβηκε η όπερα «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή». Ένα ακόμη βήμα στην εκδήλωση αγάπης για αυτό το έργο ήταν η ένταξη του μυθιστορήματος «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» στο υποχρεωτικό κινεζικό σχολικό πρόγραμμα ξένης λογοτεχνίας.
Φυσικά έχουν γίνει πολλές προσπάθειες να εξηγηθεί το φαινόμενο της επιτυχίας αυτής της ταινίας στην Κίνα. Σίγουρα η υπόθεση είναι οικεία στον κινεζικό λαό, επειδή υπάρχουν πολλές γυναίκες ηρωίδες που υπηρέτησαν στον κινεζικό στρατό. Επίσης οι αξίες που προβάλλει η ταινία συνάδουν με την αγωνιστική πατριωτική κινεζική ανατροφή. Να επισημάνουμε επίσης ότι οι Κινέζοι θαυμάζουν τις Ρωσίδες· στην ταινία δεν είναι απλώς όμορφες, αλλά ατρόμητες, έξυπνες, έτοιμες να θυσιάσουν τη ζωή τους χωρίς δισταγμό για την υπεράσπιση της πατρίδας.
.
Παρεμπιπτόντως, σχετικά με τις αξίες.
Αυτή τη φορά τις αμερικανικές αξίες. Η ταινία του Ροστότσκι «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» ήταν υποψήφια για Όσκαρ το 1973. Όμως, σύμφωνα με την άποψη των Αμερικανών μελών της Ακαδημίας Κινηματογράφου, η ταινία για τις νεαρές κοπέλες της αντιαεροπορικής διμοιρίας που έδωσαν τη ζωή τους πολεμώντας τον φασισμό, έχασε από την ταινία «Καμπαρέ» (Cabaret).
.
Η ταινία αυτή ήταν σε σενάριο της Τζέι Άλεν (Jay Presson Allen) και σε σκηνοθεσία του Μπομπ Φόσι (Bob Fosse). Πρόκειται για ένα σκοτεινό μιούζικαλ που αποτυπώνει την παρηκμασμένη ατμόσφαιρα του Βερολίνου στις αρχές της δεκαετίας του 1930, αποτυπώνοντας την πλήρη παρακμή της κοινωνίας και την εισβολή του ναζισμού στη ζωή των ανθρώπων. Στη δύση θεωρήθηκε αριστούργημα. Εδώ πια πραγματικά καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε για διαφορετικούς πλανήτες…
Την ταινία «Γαλήνια είναι εδώ η χαραυγή» που την είχαμε δει πριν πολλά χρόνια και στην Ελλάδα, υπάρχει διαθέσιμη στο διαδίκτυο αλλά δεν την βρήκα με ελληνικούς υπότιτλους.
https://vkvideo.ru/video-221160019_456239524?list=ln-8bsvRzGU0269EnH3OH
