Σε Σερβία, Βουλγαρία, Αλβανία έχουν πραγματοποιηθεί ογκώδεις διαδηλώσεις. Κυρίως πολυήμερες, όχι εθιμοτυπικά μία φορά και τελειώσαμε.
Οι Αλβανοί – χάρη στους οποίους ο περήφανος νεοέλληνας ένιωσε αφεντικό – διαδηλώνουν καθημερινά κατά χιλιάδες. Διαδηλώνουν για το ξεπούλημα γης, για το φυσικό τους περιβάλλον.
Αυτά είναι τρέλες που θα έλεγε ένας σοφός δημογέροντας από το χωριό
Εδώ ξεπουλήσαμε τα πάντα, βουνά (ανεμογεννήτριες), θάλασσες (εξορύξεις), μεταφορές, επικοινωνίες, ενέργεια, εθνική κυριαρχία (Ισραήλ και ΗΠΑ κάνουν ό,τι γουστάρουν), κατοικία, μισθούς, καλοκαίρι, στοιχειώδη εργασιακά και ανθρώπινα δικαιώματα. Βλέπουμε, μπροστά στα μάτια μας, εδώ και 16 χρόνια το πλιάτσικο, τη βίαιη αλλαγή ιδιοκτησίας, την υφαρπαγή των χρυσαφικών της χώρας. Ναι, αυτή η χώρα έστω και ως προτεκτοράτο από τη δεκαετία του 40, είχε χρυσαφικά ανεκτίμητης αξίας.
Όταν δεν περιμένουμε την 28η Φεβρουαρίου ή 3-4 εθιμοτυπικές απεργίες το χρόνο, τότε σκρολάρουμε και περιμένουμε “αριστερούς” ή ακροδεξιούς μεσσίες.
Εδώ δεν είναι απλά Βαλκάνια, εδώ είναι ο ορισμός της αποικίας.
Περαστικά μας και καλές βουτιές. Στους μισούς υπηκόους της αποικίας.
