ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Με σερνάμενα βήματα στο απρόσωπο πλήθος.
Σφιγμένα χαμόγελα, αδιάκοπο μουρμουρητό, έρποντες ψίθυροι.
Τι γυρεύεις εδώ?
Σιωπηλός σκλάβος της σποράς σου.
Πυρετικά μάτια ακολουθούν ξεδιάντροπα τα χνάρια σου στην άμμο.
Το κύμα χύμηξε, κατάπιε τα κάστρα.
Απόμεινε μόνο ο αέναος αχός της θάλασσας, απέθαντος, υγρός, μυστηριώδης.
Τι γυρεύεις εδώ πάνω στα δακρυσμένα βότσαλα, περιπλανώμενος, μοναχικός ταξιδευτής. Τόσο…
Πόσο μακριά απ’ την Ιθάκη σου?
