Ο Στρατής Τσίρκας -λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γιάννη Χατζηαντρέα- γεννήθηκε το 1911 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Φοίτησε στην Αμπέτειο Σχολή και από την αποφοίτησή του το 1923 μέχρι και το 1963 που εγκαθίσταται στην Ελλάδα, εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Αιγύπτου (τότε αγγλικών συμφερόντων) και σε διάφορες εμπορικές επιχειρήσεις. Το 1930 γνωρίζει τον Κωνσταντίνο Καβάφη και χρόνια αργότερα θα γράψει γι’ αυτόν τα βιβλία “Ο Καβάφης και η εποχή του” (Κρατικό βραβείο Βιογραφίας) και “Ο πολιτικός Καβάφης”.
Το 1937 παντρεύεται την Αντιγόνη Κερασσώτηκαι αποκτά μαζί της ένα γιό, τον Κώστα. Στη διάρκεια του πολέμου, διοχετεύει τη δράση του στην οργάνωση “Αντιφασιστική Πρωτοπορία”. Κατά την διάρκεια της δικτατορίας, αναλαμβάνει καθοδηγητικό ρόλο στο Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο και μετά την διάσπαση του ΚΚΕ, εντάσσεται στο ΚΚΕ Εσωτερικού.
Μεταφράζει σημαντικά έργα ξένων συγγραφέων, πρωτοστατεί στην αντιδικτατορική έκδοση των 18 κειμένων και το 1976 εκδίδεται το άλλο σημαντικό μυθιστόρημά του, “Χαμένη Άνοιξη”. Πεθαίνει στην Αθήνα στις 27 Ιανουαρίου 1980.
Οι “Ακυβέρνητες Πολιτείες” -ένα έργο σταθμό στα ελληνικά γράμματα του 20ου αιώνα- αποτελείται από τρία βιβλία: την “Λέσχη”, την “Αριάγνη” και την “Νυχτερίδα” και καλύπτουν, κυρίως τα γεγονότα της περιόδου 1942-1944, ενώ ταυτόχρονα το έργο περιλαμβάνει σκηνές από την ιστορία της αποικιακής Αιγύπτου τον 19ο αιώνα, καθώς επίσης από την μετεμφυλιακή Ελλάδα της δεκαετίας του ’50 στη Θεσσαλονίκη.
Η δράση τοποθετείται αντίστοιχα στην Ιερουσαλήμ, στο Κάιρο και στην Αλεξάνδρεια και στα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα της περιόδου στη Μέση Ανατολή και στις συγκρούσεις που εξελίχθησαν σ’ αυτές. Παράλληλα τα γεγονότα επηρεάζουν την συνείδηση, τον έρωτα, τις σχέσεις των ηρώων, τα όνειρα, την αγωνία της επιβίωσης, τον φόβο του θανάτου.
Η τριλογία μεταφράστηκε στη Γαλλία το 1971 και το 1972 απέσπασε το βραβείο Κριτικών και Εκδοτών του καλύτερου ξένου μυθιστορήματος της χρονιάς στη Γαλλία.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΠΕΤΕΡ ΧΑΝΤΚΕ “Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΘΑΜΩΝΑ”
μτφ. Σπύρος Μόσκοβου, εκδόσεις βιβλιοπωλείον της Εστίας
Το πιο πρόσφατο μυθιστόρημα, του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2019, Αυστριακού Πέτερ Χάντκε.
Ενας νέος άνδρας, ο Γκρέγκορ Βέρφερ, επιστρέφει για λίγες μέρες στο χωριό του προκειμένου να επισκεφθεί τους γονείς του και την αδερφή του με το νεογέννητο μωρό της.Η επιστροφή οφείλεται σε ένα θλιβερό καθήκον: να ενημερώσει την οικογένειά του για τον θάνατο του αδερφού του που ήταν μέλος της Λεγεώνας των Ξένων, σκοτώθηκε σε μια μάχη, η οποία δεν κατονομάζεται, και βρίσκεται θαμμένος σε ένα μέρος μακριά από τον τόπο καταγωγής του. Αλλά ο Γκρέγκορ, επιστρέφοντας σε αυτόν, επιστρέφει και στα παιδικά του χρόνια.
Ο γενέθλιος τόπος του όμως δεν ήταν όπως τον θυμόταν και οι σύντομες διακοπές του εκείμετατρέπονται σε μια αδυσώπητη αναδρομή ζωής. Το παρόν καθρεφτίζεται στο παρελθόν και το αντίστροφο, εσωτερικές φωνές αναδύονται από τις κρύπτες της ψυχής του, έχει έρθει η ώρα ενός διακανονισμού. Ο Γκρέγκορ γυρεύει ένα καταφύγιο και το βρίσκει τα βράδια στις ταβέρνες του πρώην χωριού και μένει εκεί μέχρι να κλείσουν. Γίνεται ο τελευταίος θαμώνας δοκιμάζοντας μέσα στην ανωνυμία μιαν αναπάντεχη θαλπωρή. Η περιπέτεια ενός νόστου, με τη διεισδυτική ματιά του Πέτερ Χάντκε.
Ο Πέτερ Χάντκε γεννήθηκε το 1942 στην Καρινθία της Αυστρίας.Η μητέρα του ήταν σλοβενικής καταγωγής, ο πατέρας του Γερμανός στρατιώτης. Σπούδασε νομικά στο Γκρατς, αλλά διέκοψε τις σπουδές του το 1966, όταν δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Σφήκες». Την ίδια χρονιά ανέβηκε στη Φρανκφούρτη σε σκηνοθεσία Κλάους Πάιμαν το θρυλικό θεατρικό του «Βρίζοντας το κοινό». Χαλκέντερος συγγραφέας και σπουδαίος μαέστρος της γλώσσας, ο Χάντκε δημοσίευσε έκτοτε δεκάδες μυθιστορήματα, νουβέλες και θεατρικά έργα και θεωρείται πια ένας από τους κλασικούς μοντέρνους του 20ου αιώνα. Ταέργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από πενήντα γλώσσες.
Ο ίδιος μετέφρασε επίσης ξένους συγγραφείς στα γερμανικά, μεταξύ άλλων τραγωδίες του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη. Έγραψε επίσης και το σενάριοστην αλησμόνητη ταινία του Βιμ Βέντερς «Τα φτερά του έρωτα».
Από το 1985 ζει στη Σαβίλ, έξω από το Παρίσι.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ “Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΑΚΗΣ”
Εκδόσεις Ερμής
Ο Νίκος Τσιφόρος, ευφυής συγγραφέας που του οφείλουμε πολλές όμορφες και ευχάριστες στιγμές που περάσαμε παρακολουθώντας τα έργα του στον κινηματογράφο και στο θέατρο, με περίσσεια μαεστρία, μας προσφέρει ένα βιβλίο με λογιώ λογιώ ιστορίες ανθρώπων και μας κάνει να γελάσουμε, να αστειευτούμε, μα και να προβληματιστούμε με τον εντελώς δικό του τρόπο.
Ιστορίες για ανθρώπους με φιλότιμο, για ανθρώπους που θέλουν να πιάσουν την καλή, για μικροαπατεώνες, για νοικοκυρές, για γόησσες, για αφελείς, για ταξιδευτές, για ταβερνιάρηδες και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους τ’ ανθρώπου. Ιστορίες καθημερινές για ανθρώπους που κατοικούν πλάι μας, στην ίδια γειτονιά, στην ίδια πόλη, στην ίδια πατρίδα.
Ο Νίκος Τσιφόρος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1909. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του. Άσκησε τη δικηγορία για μικρό χρονικό διάστημα, σύντομα όμως στράφηκε στο χώρο των γραμμάτων. Πρωτοεμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής με το θεατρικό έργο “Η πινακοθήκη των ηλιθίων” και ακολούθησαν πολλές θεατρικές επιτυχίες του, τις περισσότερες από τις οποίες έγραψε σε συνεργασία με τον Πωλ Βασιλειάδη. Ενδεικτικοί τίτλοι έργων του, είναι: “Η κυρία του κυρίου”, “Γάντι και σαρδέλα”, “Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος”, “Οι γαμπροί της Ευτυχίας”, “Το έξυπνο πουλί”, “Ο Κλέαρχος η Μαρίνα κι ο κοντός”. Πολλά έργα του μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο με εξίσου μεγάλη επιτυχία, ενώ ο ίδιος ο Τσιφόρος ασχολήθηκε με την κινηματογραφική σκηνοθεσία και το σενάριο. Παράλληλα έγραψε πολλά ευθυμογραφήματα (“Τα παιδιά της πιάτσας”, “Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα”, “Τζιμ κακής ποιότητος”, “Άνθρωποι και ανθρωπάκια”, “Τα ρεμάλια ήρωες”, “Εμείς και οι Φράγκοι”, “Μίλων Φιρίκης”, κ.ά.) καταδεικνύοντας τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Επίσης, συνέθεσε χιουμοριστικές μεν, παιδαγωγικές δε, συνόψεις της Ελληνικής Μυθολογίας, της ιστορίας των Σταυροφοριών και της ιστορίας της Αγγλίας.
