Η Μαλβίνα Κάραλη, υπήρξε για μένα ένα από τα πιο χαρισματικά πλάσματα που έζησαν στη χώρα μας και που δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς μόλις στα 48 της χρόνια.
Θα ‘θελα πολύ να ζούσε σήμερα και να ΄βλεπα πως θα σκιαγραφούσε, με την κοφτερή και διεισδυτική της ματιά, όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο.
Ήταν πολύ ευφυής, ευαίσθητη, μαχητική, αιχμηρή, αυτοσαρκαστική, με πάρα πολλές γνώσεις.
Η ίδια, σύμφωνα με το ιδιόχειρο βιογραφικό της σημείωμα, γεννήθηκε στο Ισραήλ και μεγάλωσε στην Αθήνα. Συλλέκτρια πανεπιστημιακών ενάρξεων (Κυβερνητική, Μαθηματικά, Ιστορία Τέχνης). Αρθρογράφος στη Γυναίκα, στα Επίκαιρα, στο Κλίκ,στην Απογευματινή, στη Βραδυνή, στον Επενδυτή και τέλος στο Symbol. Kρατικό βραβείο σεναρίου για τις Κρυστάλλινες νύχτες της Τώνιας Μαρκετάκη. Τρία μυθιστορήματα. Κάτι τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά. Αριθμός ταυτότητας Ν 246935.
Το κείμενο που διαβάζουμε σήμερα, είναι από το βιβλίο της “Σαβατογεννημένη”, έχει τίτλο ‘Λησμονημένη’ και γράφτηκε γύρω στο 2001.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΟΥΙΣ “ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΕΡΜΟΝΗΣ ΘΛΙΨΗΣ”
μτφ. Πέρσα Κουμούτση, Βίκυ Μπούτρη – Εκδόσεις Αλεξάνδρεια
Ο Μαχμούντ Νταρουίς, ήταν Παλαιστίνιος ποιητής και συγγραφέας περισσότερων από τριάντα ποιητικών συλλογών και οκτώ πεζογραφικών έργων. Κατά τη διάρκεια της ζωής του θεωρούνταν ο εθνικός ποιητής της Παλαιστίνης. Το έργο του αποτελεί σημαντική ανασύνθεση της παλαιστινιακής ταυτότητας και κουλτούρας και συνεχίζει να είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της αραβικής ποίησης. Γεννήθηκε το 1941 στο χωριό Μπάρουα της Παλαιστίνης και πέθανε τον Αύγουστο του 2008.
Φυλακίστηκε τη δεκαετία του ’60, αυτοεξορίστηκε το 1970, εντάχθηκε στην PLO το 1987 και έφυγε για να σπουδάσει στη Μόσχα το 1970. Το Ισραήλ του απαγόρευσε να επιστρέψει στη χώρα και έζησε στην εξορία μέχρι το 1996. Επηρέασε πολλούς Άραβες ποιητές, κέρδισε πολλές διεθνείς διακρίσεις, το έργο του έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 22 γλώσσες και οι αραβόφωνοι αναγνώστες του παγκοσμίως, τον θεωρούν «σωτήρα της αραβικής γλώσσας».
Το βιβλίο του “Χρονικό μιας ατέρμονης θλίψης”, είναι η πρώτη συλλογή πεζών δοκιμίων του συγγραφέα. Γραμμένα το 1973 μεταφράζονται και εκδίδονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2025. Η γραφή του είναι λυρική, στοχαστική, έχει δύναμη και δέος και βαθιά συγκινητικές μαρτυρίες της ιστορικής τραγωδίας των Παλαιστινίων. Τα κείμενα αυτά επιστρατεύουν το μύθο, τη μνήμη και τη γλώσσα για να εμβαθύνουν στις εμπειρίες του συγγραφέα από τον κατ’ οίκον περιορισμό του, την αναμέτρησή του με Ισραηλινούς ανακριτές και τα διαστήματα που πέρασε στη φυλακή.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ “ΤΑ ΚΙΑΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙ ΤΣΟΥΙΚΟΦ”
εκδόσεις Μεταίχμιο
Το μυθιστόρημα ξεκινά από τα χρόνια της Κατοχής, φτάνει στο σήμερα και αντιμετωπίζει τον Εμφύλιο σαν έναν τοκογλύφο που δεν μπορεί κανένας να τον ξεχρεώσει όσο αίμα και μελάνι κι αν τον αφήσει να ρουφήξει από τις αρτηρίες του. Η γλώσσα του προκλητική, ευαίσθητη, με φιλοσοφικό στοχασμό και “αλλήθωρη”, αλλού κοιτάζει και αλλού δαγκώνει.
Ό ήρωας του μυθιστορήματος – τυπικό δείγμα του μετακατοχικού Έλληνα- προσπαθεί με οποιοδήποτε υλικό να καλύψει το προσωπικό και κυρίως το συλλογικό τραύμα. Είναι φτιαγμένος από υλικά υπαρξιακής αγωνίας, ιστορίας, ιδεολογίας, ιδεοληψίας, τέχνης και έρωτα.
“Εγώ παιδί μου, σου έφερα τα κιάλια του στρατάρχη Βασίλι Τσουικόφ, εδώ μέσα τα έχω. Σου λέει τίποτε το όνομά του; “
Ο Βασίλης Γκουρογιάννης γεννήθηκε το 1951 και μεγάλωσε στο χωριό Γρανίτσα Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Α.Π.Θ. και μέχρι πρόσφατα υπήρξε μαχόμενος δικηγόρος στην Αθήνα. Έγραψε ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα. Το “Κόκκινο στην πράσινη γραμμή” και η “Αναψηλάφηση” ξεχωρίζουν.
Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και site.
