Ο κόσμος έγινε και πάλι μάρτυρας ενός φρικτού εγκλήματος που έγινε από τους ιμπεριαλιστές. Οι ΗΠΑ του Τραμπ (Donald John Trump, 14/6/1946-) προχωρούν να καταλάβουν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, παραβιάζοντας την κυριαρχία της μέσω στρατιωτικής επέμβασης και της απαγωγής του Προέδρου της Μπολιβαριανής κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο (Nicolás Maduro Moros, 23/11/1962-) και της συζύγου του Σίλια Φλόρες (Cilia Adela Flores de Maduro, 15/10/1956-) πρώην προεδρίνας του κοινοβουλίου της χώρας. Η εμπορία ναρκωτικών έχει πλέον γίνει πρόσχημα που χρησιμοποιείται από την αυτοκρατορία και τους πολιτικούς και μιντιακούς υπαλλήλους και πράκτορές της για να καταστρέψουν ό,τι έχει απομείνει από τη λεγόμενη «διεθνή τάξη» χωρίς κράτος δικαίου. Και αυτό δημιουργεί σοβαρό προηγούμενο στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή.
Να θυμίσουμε ότι η Βενεζουέλα έγινε η έκτη χώρα στην οποία οι ΗΠΑ έχουν πραγματοποιήσει στρατιωτική επιχείρηση από τότε που ο «ειρηνοποιΤραμπ ανέλαβε για δεύτερη φορά την διακυβέρνηση:
● 1 Φλεβάρη 2025, Σομαλία
● 22 Ιούνη 2025, Ιράν
● 15 Μάρτη 2025, Υεμένη
● 19 Δεκέμβρη 2025, Συρία
● 25 Δεκέμβρη 2025, Νιγηρία
● 3 Γενάρη 2026, Βενεζουέλα
Νωρίς το πρωί της 3ης Γενάρη 2026, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έριξε πολλές βόμβες στο Καράκας και σε άλλα μέρη της Βενεζουέλας. Στο στόχαστρο βρέθηκαν η προεδρική κατοικία, το κτίριο της Εθνοσυνέλευσης, το μαυσωλείο του Ούγκο Τσάβες, στρατιωτικές εγκαταστάσεις και συγκοινωνιακοί κόμβοι. Οι ειδικές δυνάμεις «Delta» του Αμερικάνικου Στρατού πραγματοποίησαν την απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του Σίλια Φλόρες που τους επιτέθηκαν ενώ αυτοί κοιμόνταν. Πρόκειται για επίθεση εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους που διαπράχθηκε σε κατάφωρη παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ως αποτέλεσμα αυτής της βάρβαρης ενέργειας, υπάρχουν νεκροί, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά. Στους στόχους αυτών των επιθέσεων συγκαταλέγεται η αποθάρρυνση του λαού και η κατάρρευση της θέλησής του να αντισταθεί στα σχέδια των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών που θεωρούν ολόκληρη την αμερικάνικη ήπειρο ιδιοκτησία και αυλή τους.
.
Ο «ειρηνοποιός» Αμερικάνος πρόεδρος δήλωσε ξεδιάντροπα: «Αργά χθες το βράδυ και νωρίς σήμερα το πρωί, κατόπιν εντολής μου, οι Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών διεξήγαγαν μια έκτακτη στρατιωτική επιχείρηση στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας. Χρησιμοποιήθηκαν αεροπορικές, χερσαίες και θαλάσσιες δυνάμεις. Και ήταν μια επίθεση που όμοιά της δεν είχε ξαναδεί ο κόσμος από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μια επίθεση σε ένα βαριά οχυρωμένο στρατιωτικό οχυρό στο κέντρο του Καράκας με στόχο την προσαγωγή τού εκτός νόμου δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο στη δικαιοσύνη. Ήταν μια από τις πιο εκπληκτικές, αποτελεσματικές και ισχυρές επιδείξεις αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος και ικανότητας.»
Το να κατηγορεί ο Τραμπ τον Μαδούρο ότι προμήθευε ναρκωτικά, είναι το ίδιο με το να κατηγορεί ο Τζορτζ Μπους Τζούνιορ (George Walker Bush, 6 Ιουλίου 1946-) τον Σαντάμ Χουσεΐν (Saddam Hussein Al-Majid Al-Tikriti, 28/4/1937-30/12/2006) για όπλα μαζικής καταστροφής… Τίποτε δεν αλλάζει στην αμερικάνικη επεκτατική πολιτική.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, αεροδρόμια και άλλες στρατηγικά σημαντικές εγκαταστάσεις δέχθηκαν επίθεση, γεγονός που συνιστά κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και πράξη άμεσης στρατιωτικής επιθετικότητας εναντίον του λαού της Βενεζουέλας. Μέχρι τώρα, δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τον ακριβή προσδιορισμό της κλίμακας των υλικών ζημιών και του αριθμού των θυμάτων αυτών των εγκληματικών βομβιστικών επιθέσεων.
Όλες οι καταστροφές και οι απώλειες δεν έχουν ακόμη υπολογιστεί. Ωστόσο, είναι ήδη απολύτως σαφές: το καθεστώς του λεγόμενου «ειρηνοποιού» προέδρου Τραμπ είναι έτοιμο για τα πάντα, προκειμένου να ανατρέψει την ανεπιθύμητη κυβέρνηση ενός ανεξάρτητου κράτους. Αυτή η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, επιβεβαιώνει την αυξανόμενη στρατιωτική κλιμάκωση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και την πλήρη περιφρόνησή της για το λεγόμενο «διεθνές δίκαιο», το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, καθώς και την ειρήνη στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.
Πρόκειται για μία ιμπεριαλιστική επέμβαση με αβάσιμα προσχήματα, που συνιστά κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας. Τέτοιες ενέργειες εντάσσονται στον επερχόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο του άξονα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ για τον έλεγχο της ενέργειας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, με αιχμή την παγκόσμια πετρελαιοπαραγωγή. Δηλωμένος και άμεσος στόχος των ΗΠΑ ήταν και είναι η ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης της Βενεζουέλας και η καθυπόταξη των ανεξάρτητων λαών και χωρών της Λατινικής Αμερικής στον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό.
Στην ομιλία του, ο πορτοκαλί πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να καταλάβει τα αποθέματα πετρελαίου της Βενεζουέλας, αποδεικνύοντας έτσι ανοιχτά τους πραγματικούς στόχους αυτής της επιθετικότητας. Ο Τραμπ αποκάλεσε «αδύναμους και ηλίθιους ανθρώπους» όσους από τα μέλη του Κογκρέσου επέκριναν την επίθεσή του στη Βενεζουέλα.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο (Marco Antonio Rubio, 28/5/1971-) προχώρησε ακόμη περισσότερο, προειδοποιώντας ότι η Κούβα και το Μεξικό θα είναι οι επόμενοι στόχοι. Αυτές οι δηλώσεις, που έγιναν λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ 2025 (National Security Strategy, NSS), δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επιδιώκει να επιβάλει την ηγεμονία του σε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και αν απαιτεί προσφυγή σε στρατιωτική επιθετικότητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να επιβάλουν το λεγόμενο συμπλήρωμα του Τραμπ για το περίφημο δόγμα Μονρόε (Monroe Doctrine), το οποίο θεωρεί ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο ως τη δική τους αυλή και λειτουργεί με βάση την αρχή της δύναμης. Η Αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να χρησιμοποιεί αυτή τη λογική για να αποσυρθεί από τον ρόλο των ΗΠΑ στην… υπεράσπιση της Ευρώπης, ενώ έστρεψε σαφώς την προσοχή της στηΒενεζουέλα και άλλες ανυπότακτες χώρες της Αμερικανικής ηπείρου.
■ Ο μακρύς κατάλογος των εγκλημάτων των ιμπεριαλιστών συμπληρώθηκε με ένα ακόμη αιματηρό έγκλημα. Οι κυβερνώντες κύκλοι των ΗΠΑ έδειξαν για άλλη μια φορά στον κόσμο την πραγματική τους φύση. Πραγματοποίησαν ένοπλη επίθεση σε μια χώρα, της οποίας οι αρχές δεν χτίζουν σοσιαλισμό, δεν εμπνέονται από την κομμουνιστική ιδεολογία, απλά τόλμησαν να υπερασπιστούν τον ανεξάρτητο δρόμο της ανάπτυξης, να χρησιμοποιήσουν τους φυσικούς πόρους για την κοινωνική ανάπτυξη, να εφαρμόσουν πολιτική προς όφελος των εργαζομένων.
Η νυχτερινή αεροπορική επιδρομή στο έδαφος ενός κυρίαρχου κράτους αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και των κανόνων του — ανύπαρκτου πλέον —«διεθνούς δικαίου». Πρόκειται για μία ξεκάθαρη πράξη κρατικής τρομοκρατίας, με στόχο την ανατροπή της νόμιμης εξουσίας και την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος μαριονέτας με τη βία. Τέτοιες ενέργειες δεν μπορούν να δικαιολογηθούν με κανένα τρόπο.
Πρόκειται για ένα εντελώς νέο αιματηρό έγκλημα κατά της ειρήνης και της ασφάλειας. Η ακροδεξιά αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει τις θηριωδίες της αυτοκρατορικής πολιτικής των ΗΠΑ, που διαρκεί δεκαετίες. Οι πόλεμοι στο Βιετνάμ και την Κορέα, οι απόπειρες εισβολής στην Κούβα, η αιματηρή ανατροπή στη Χιλή, οι τραγωδίες της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ, Λιβύης, Αφγανιστάν, Συρίας, οι αποικιοκρατικές επεμβάσεις στην Αφρική, η γενοκτονία του Παλαιστινικού λαού από τον τοποτηρητή τους στην περιοχή, το τεχνητό σιωνιστικό κατασκεύασμα του ισραήλ — πίσω από όλες τις ενέργειες «επαναφοράς της τάξης» κρύβονται εκατομμύρια θύματα, φτωχοποιημένοι, πρόσφυγες, ανάπηροι και νεκροί.
Οι ΗΠΑ είναι αυτές που φέρουν την κύρια ευθύνη για την έναρξη του πολέμου στην Ευρώπη, στην Ουκρανία. Η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι δορυφόροι της υποκίνησαν το Μαιντάν των υποστηρικτών του ναζιστή Μπαντέρα, υποστήριξαν τα ναζιστικά τάγματα, ανέτρεψαν τη νόμιμη εξουσία, ετοίμασαν τις ψεύτικες Συμφωνίες του Μινσκ. Εφοδίασαν ενεργά με όπλα την Ουκρανία και την οδήγησαν σε στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία.
Οι ιμπεριαλιστές συνεχίζουν να διαπράττουν πράξεις με στόχο την επιβολή της παγκόσμιας ηγεμονίας τους που βλέπουν να χάνουν. Αξιολογώντας την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, η επικεφαλής της διπλωματίας της ΕΕ (λέμε τώρα…), η Εσθονή ανιστόρητη νεοφασίστρια Κάγια Κάλας (Kaja Kallas, 18/6/1977-), δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «παρακολουθεί στενά την κατάσταση» και ότι ο Μαδούρο «δεν έχει επαρκή νομιμότητα». Όλα αυτά είναι μια ειλικρινής προσπάθεια να υποστηρίξουν την Ουάσιγκτον και να καλύψουν τον εγκληματικό χαρακτήρα των επιθετικών ενεργειών της. Οι μισοί αναστεναγμοί από την Ευρώπη για «τήρηση του διεθνούς δικαίου» δεν πείθουν πλέον κανέναν. Γιατί κανένας από τους επαναστατημένους τουρίστες δεν φρόντισε να στείλει στην Καραϊβική ένα στολίσκο με την επαγγελματία διαδηλώτρια Γκρέτα; Παρατηρήσατε άλλωστε, ότι οι πρόσφατες επιθέσεις των ΗΠΑ στη Νιγηρία πέρασαν απαρατήρητες στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα;
Εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα – από τη στιγμή της μεγάλης νίκης του Ούγκο Τσάβες στις εκλογές του 1998 – η Βενεζουέλα δεν αφήνει ήσυχο το παγκόσμιο κεφάλαιο και τους πράκτορες του. Για δύο αιώνες, ο Λευκός Οίκος είχε συνηθίσει να θεωρεί τη Λατινική Αμερική ως «πίσω αυλή» του. Με τις ιδέες της Μπολιβαριανής Επανάστασης, το Καράκας έπληξε σημαντικά τις θέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή. Οι κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις της Μπολιβαριανής κυβέρνησης προς όφελος των λαϊκών μαζών έγιναν αγκάθι στο λαιμό της Ουάσιγκτον.
Η προσπάθεια να καταπνίξει την επιλογή των λαϊκών μαζών απέτυχε. Οι Βενεζουέλοι αντιστάθηκαν με θάρρος στον οικονομικό αποκλεισμό, τη χρηματοοικονομική επιθετικότητα και τον τρόμο των κυρώσεων από τις ΗΠΑ. Ο αγώνας τους δεν ήταν μόνο για την υπεράσπιση της πατρίδας τους. Μετατράπηκε σε πρωτοποριακό μέτωπο της παγκόσμιας αντιιμπεριαλιστικής αντίστασης.
■ Σήμερα Σάββατο 3 Γενάρη 2026, σύμφωνα με τη σειρά διαδοχής που ορίζεται στο Σύνταγμα της Βενεζουέλας, το Συνταγματικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Βενεζουέλας (Venezuela’s Supreme Court of Justice) έδωσε εντολή στην Αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκες (Delcy Eloína Rodríguez Gómez. 18/5/1969-) να «αναλάβει και να ασκήσει ως αναπληρώτρια πρόεδρος» όλες τις εξουσίες, τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες που απορρέουν από το αξίωμα του Προέδρου της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, προκειμένου να διασφαλιστεί η διοικητική συνέχεια και η ολοκληρωμένη άμυνα της χώρας.
.
Οι κρατικοί θεσμοί της Βενεζουέλας επιβεβαιώνουν τη συνταγματική τάξη και την πίστη τους στην Μπολιβαριανή επανάσταση. Κυβερνήτες και δήμαρχοι από το μεγαλύτερο μέρος της χώρας επιβεβαίωσαν την πίστη τους στον Πρόεδρο Μαδούρο και τη συνταγματική νομιμότητα. Σε αυτές τις προσπάθειες συμμετείχαν ο λαός και η ηγεσία του στρατού, συμπεριλαμβανομένου του Στρατηγού Βλάντιμιρ Παντρίνο Λόπες (Vladimir Padrino López, 30/5/1963-), Διοικητή Στρατηγικών Επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Βενεζουέλας (Comando Estratégico Operacional de la Fuerza Armada Nacional Bolivariana) και Υπουργού Άμυνας. Εν τω μεταξύ, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, η Εθνοσυνέλευση και το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσαν ψηφίσματα και δήλωσαν με το ίδιο πνεύμα. Αυτές οι ενέργειες αποδεικνύουν ότι η θεσμική τάξη και ο λαός της Βενεζουέλας παραμένουν ανεπηρέαστοι παρά τις φρικαλεότητες που διαπράττει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός.
Το παγκόσμιο κεφάλαιο εξοργίστηκε και από το γεγονός ότι το παράδειγμα του Καράκας ακολούθησαν και άλλοι. Στο παρελθόν, οι υποστηρικτές της Μπολιβαριανής απελευθερωτικής εξέγερσης και των σοσιαλιστικών μεταρρυθμίσεων πέτυχαν σημαντικές νίκες και απέκτησαν νέα εμπειρία στη διακυβέρνηση σε χώρες όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Νικαράγουα, η Βολιβία, ο Ισημερινός και άλλες. Η Μπολιβαριανή Συμμαχία ALBA-TPC (Alianza Bolivariana para los Pueblos de Nuestra América – Tratado de Comercio de los Pueblos) ένωσε τις προοδευτικές κυβερνήσεις της περιοχής, αμφισβητώντας τις άνισες συμμαχίες υπό την αιγίδα της Ουάσιγκτον.
Νικολάς Μαδούρο.
.
Οι ΗΠΑ δεν είχαν καμία πρόθεση να αφήσουν τη Λατινική Αμερική να ξεφύγει από τα άπληστα νύχια τους. Χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα — απόπειρες πραξικοπήματος, σκληρές οικονομικές κυρώσεις, απροκάλυπτη υποστήριξη της δεξιάς αντιπολίτευσης. Η κορύφωση αυτών των ενεργειών κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρίας του Τραμπ ήταν η απόπειρα της ομάδας του να ανακηρύξει πρόεδρο της Βενεζουέλας τον δικό του αχυράνθρωπο, Χουάν Γκουαϊδό (Juan Gerardo Antonio Guaidó Márquez, 28/7/1983-). Αλλά η προσπάθειά τους απέτυχε. Οι εργαζόμενοι δεν ήθελαν να ανταλλάξουν την ανεξαρτησία και τις κοινωνικές εγγυήσεις με τις ψεύτικες χίμαιρες της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Οι συνεργάτες των ΗΠΑ, έτοιμοι να υποτάξουν τη χώρα σε ξένα συμφέροντα, ντροπιασμένοι εξαφανίστηκαν από την πολιτική ζωή του τόπου.
Μόλις επέστρεψε στην εξουσία, ο Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε την επίθεσή του στο Καράκας. Οι ελπίδες ότι η κυβέρνησή του θα επικεντρωθεί στην επίλυση των εσωτερικών προβλημάτων των ΗΠΑ αποδείχθηκαν ψευδαισθήσεις. Το παγκόσμιο κεφάλαιο χρειάζεται νέες διεθνείς περιπέτειες για να διατηρήσει την ηγεμονία του. Ο Τραμπ, όπως και οι προκάτοχοί του, εκτελεί επιμελώς τις εντολές των ολιγαρχικών κύκλων. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στη Λατινική Αμερική σε αυτή την πολιτική. Η νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ αναβίωσε το «Δόγμα Μονρόε». Διακηρύσσεται ότι στη Λατινική Αμερική δεν μπορεί να υπάρχουν άλλοι παγκόσμιοι παίκτες εκτός από την Ουάσιγκτον.
Η κλιμάκωση της σύγκρουσης ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες. Ο Λευκός Οίκος κατηγόρησε αβάσιμα, χωρίς να προσκομίσει κανένα απολύτως στοιχείο, την ηγεσία της Βενεζουέλας για συνενοχή με το εμπόριο ναρκωτικών. Με βάση αυτή την εντελώς ψευδή κατηγορία, ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για την επιθετική ενέργεια. Από την εποχή της «κρίσης του Παναμά» το 1989, συγκεντρώθηκε η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στην Καραϊβική Θάλασσα. Οι ΗΠΑ ενέτειναν τον αποκλεισμό της Βενεζουέλας, απαιτώντας με θράσος την παράδοση της νόμιμης κυβέρνησης.
Όπως και στο παρελθόν, ο λαός της Βενεζουέλας συσπειρώθηκε γύρω από τους ηγέτες του, ενίσχυσε τις κομμούνες ή συμβούλια γειτονιάς (consejos comunales) σε κάθε πόλη και χωριό της χώρας. Η οπερέτα της αντιπολίτευσης δεν κατάφερε να προκαλέσει θορυβώδεις διαμαρτυρίες και να πραγματοποιήσει πραξικόπημα. Αφού δεν κατάφεραν να μιμηθούν μια ακόμη «έγχρωμη επανάσταση», οι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι προχώρησαν σε ανοιχτή επέμβαση.
Τρομερό έγκλημα ήταν η απαγωγή του προέδρου της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας Νικολά Μαδούρο και της συζύγου του από τον αμερικανικό στρατό. Πρόκειται για πράξη διεθνούς τρομοκρατίας με την απαγωγή του αρχηγού ενός κυρίαρχου κράτους και μέλους της οικογένειάς του, που διαπράχθηκε από τις ειδικές ένοπλες δυνάμεις μιας ξένης δύναμης, που εκπαιδεύονται και υλοποιούν τέτοιες αποστολές σε όλον τον κόσμο.
Κυκλοφορούν ήδη πολλές εικασίες για το πως το πέτυχαν αυτό. Για παράδειγμα λένε ότι ο Μαδούρο απλώς προδόθηκε από διεφθαρμένους αξιωματούχους του στενού του κύκλου και τους στρατιωτικούς διοικητές που είχαν δωροδοκηθεί και «στρατολογηθεί» από πράκτορες της CIA εκ των προτέρων, και άλλες διάφορες. Ίσως είναι νωρίς ακόμη για μάθουμε τι ακριβώς έγινε.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι αναφορές για τη μεταφορά του Νικολά Μαδούρο στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήδη η Γενική Εισαγγελέας των ΗΠΑ Παμ Μποντάι (Pamela Jo Bondi, 17/11/1965-) δημοσίευσε κατηγορητήριο 25 σελίδων εναντίον του Μαδούρο και της οικογένειάς του δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Ο κατηγορούμενος NICOLÁS MADURO βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της διαφθοράς και έδρασε με τους συνεργούς του, χρησιμοποιώντας τα παράνομα αποκτηθέντα κέρδη εξουσίας του και τους κυβερνητικούς θεσμούς που διαφθείρει για να μεταφέρει χιλιάδες τόνους κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τα πρώτα στάδια της δημόσιας καριέρας του, ο Μαδούρο έχει αμαυρώσει κάθε θέση που κατείχε».
Υπενθυμίζουμε ότι οποιαδήποτε επίθεση κατά της ζωής και της ελευθερίας ενός νόμιμα εκλεγμένου αρχηγού κράτους δεν αποτελεί μόνο έγκλημα κατά ενός συγκεκριμένου ατόμου. Πρόκειται για πράξη πολέμου κατά ολόκληρης της χώρας, κατά των ίδιων των αρχών της λαϊκής κυριαρχίας, της κυριαρχίας και του λεγόμενου «διεθνούς δικαίου». Οι αναφορές που προέρχονται από τη Βενεζουέλα δείχνουν ότι ο λαός κινητοποιείται μαζικά ενάντια στην επιθετικότητα των ΗΠΑ και για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της χώρας του.
Η επιθετική αυτή ενέργεια υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας επίθεσης κατά ενός κράτους. Αποτελεί πρόκληση για ολόκληρη τη λατινοαμερικανική περιοχή. Γίνεται μια προσπάθεια να επιστρέψει με τη βία στην εποχή του νεοαποικισμού, όταν οι ΗΠΑ επέβαλαν στους λαούς καθεστώτα-μαριονέτες, ανέβαζαν σε «θρόνους μπανανιών» τους κλόουν που τους βόλευαν και τους έδιναν δικτατορικές εξουσίες. Η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ στοχεύει ευθέως στο να ρίξει τη Λατινική Αμερική δεκαετίες πίσω, να την στερήσει από την κυριαρχία της, τα κοινωνικά της κεκτημένα και την ιστορική της προοπτική.
■ Για ακόμη μία φορά η ελληνική κυβέρνηση παίρνει ξεκάθαρη θέση υπέρ της αντίδρασης και ενάντια στην αυτοδιάθεση των λαών, δηλώνοντας την υποταγή της στον ιμπεριαλιστικό άξονα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Οι άθλιες, υποκριτικές και γλοιώδεις δηλώσεις υποστήριξης των ΗΠΑ στις εγκληματικές της ενέργειες, από τον επικεφαλής της κυβέρνηση της ελληνόφωνης αποικίας του γνωστού μας Κούλη αποτελούν δηλώσεις συμμετοχής στο νέο έγκλημα των ιμπεριαλιστών. Ξεκάθαρα δηλώνει ότι παραμένει σταθερά στην «σωστή πλευρά» των αμερικανικών – ΝΑΤΟικών σχεδιασμών απέναντι από το δίκιο των λαών. Ας μην ξεχνάμε και την απόδοση συγχαρητηρίων από τον Αναπληρωτή Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ Ιωάννη Σταματέκο, για τη βράβευση με «Νόμπελ Ειρήνης» της εκλεκτής του ιμπεριαλισμού, Μαρίας Ματσάδο (María Corina Machado, 7/10/1967-). Επίσης, με την εφαρμογή των κυρώσεων της ΕΕ, η Ελλάδα έγινε συνένοχη στον οικονομικό στραγγαλισμό της Βενεζουέλας. Στην ίδια πορεία ευθυγράμμισης με τον ιμπεριαλισμό, η κυβέρνηση και η ντόπια ολιγαρχία υποστηρίζουν το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου και το σιωνιστικό κράτος-τρομοκράτη του ισραήλ, πάντοτε ενάντια στα συμφέροντα του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας.
Η πλειονότητα του ελληνικού λαού — όπως και η στάση του στη γενοκτονία των Παλαιστινίων — καταδικάζει ανεπιφύλακτα την προγραμματισμένη αυτή στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ εναντίον ενός ανεξάρτητου κράτους. Εκφράζει βαθιά αλληλεγγύη προς τον αδελφό λαό της Βενεζουέλας, την Μπολιβαριανή Επανάσταση, τον αγώνα του για ανεξαρτησία και την προσπάθειά του να οικοδομήσει μια κοινωνικά δίκαιη κοινωνία. Δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει καμία δικαιολογία για τις εγκληματικές ενέργειες του ιμπεριαλιστικού αμερικανικού στρατού! Γι αυτό και ένα τμήμα του ελληνικού λαού βρέθηκε αμέσως στους δρόμους διαδηλώνοντας το Σάββατο σε όλη τη χώρα, εκφράζοντας μαζικά και μαχητικά τη συμπαράστασή του στον λαό της Βενεζουέλας, ενάντια στη στρατιωτική επίθεση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ. Όπως έγινε άλλωστε και με τους λαούς σε μια σειρά χώρες σε όλον τον κόσμο.
.
■ Η πλήρης ευθύνη για τη ζωή και την υγεία του Νικολάου Μαδούρο και της συζύγου του βαρύνει την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας πρέπει να επιστρέψει χωρίς όρους στο Καράκας για να ασκήσει τα καθήκοντά του ως αρχηγός του κράτους. Πρέπει να υπάρξει μεγάλη πίεση στις κυβερνήσεις των χωρών όλου του κόσμου, ώστε οι αρχές και όλες οι πολιτικές δυνάμεις να αναγκαστούν να απαιτήσουν από την Ουάσιγκτον τον τερματισμό της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Είναι καιρός να αναγνωρίσουμε όλοι, ότι οποιεσδήποτε ψευδαισθήσεις σχετικά με την προτίμηση της τρέχουσας αμερικανικής κυβέρνησης έναντι των «δημοκρατών-παγκοσμιοποιητών» δεν είναι απλώς κενές, αλλά και επικίνδυνες. Πρώτες θα έπρεπε οι χώρες των BRICS+ και κάθε κράτος που υποστηρίζει έναν πολυπολικό κόσμο να λάβουν επείγοντα συλλογικά μέτρα για την προστασία της Βενεζουέλας. Θεωρητικά θα έπρεπε να ήταν απαραίτητη η άμεση συζήτηση του θέματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και η άμεση λήψη μέτρων. Ήδη η Ρωσία το πρωί του Σαββάτου ζήτησε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ μετά την αμερικανική επέμβαση κατά της Βενεζουέλας. Αλλά ας μην έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο του ΟΗΕ. Γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας και ενίσχυσης συστημάτων συλλογικής ασφάλειας, τα οποία θα είναι σε θέση να αντισταθούν στα αμερικάνικα ιμπεριαλιστικά σχέδια, στο ΝΑΤΟ, στις επεκτατικές πολιτικές της διεφθαρμένης ηγεσίας του χοιροστασίου των Βρυξελλών και σε οποιονδήποτε διεκδικητή της παγκόσμιας ηγεμονίας.
Θα πρέπει να οργανωθούν πανεθνικές διαμαρτυρίες ενάντια στην επιθετικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και σε αλληλεγγύη με τους λαούς της Λατινικής Αμερικής. Όλες οι φιλειρηνικές, αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε κάθε χώρα να κινητοποιηθούν μαζικά και να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτές τις διαδηλώσεις.
Όλες οι προοδευτικές δυνάμεις του πλανήτη θα πρέπει να ενωθούν για να αντισταθούν στην αμερικάνικη εισβολή στη Βενεζουέλα. Όλοι οι αντίπαλοι του ιμπεριαλισμού, οι εργαζόμενοι, οι σοσιαλιστές, οι κομμουνιστές και οι ανένταχτοι πατριώτες να σταθούν ενωμένοι ενάντια στο νέο κύμα μιλιταριστικών ενεργειών των ΗΠΑ. Ιδιαίτερα τα αριστερά κόμματα και κινήματα, τα συνδικάτα, οι κοινωνικές οργανώσεις, όλοι οι έντιμοι άνθρωποι του πλανήτη πρέπει να ξεκινήσουν μια ευρεία εκστρατεία διεθνούς αλληλεγγύης, αλλά κι έμπρακτες πρακτικές αλληλεγγύης προς τον λαό της Βενεζουέλας.
Να σημειώσουμε ότι οι ΗΠΑ δεν έπληξαν μόνο στρατιωτικούς στόχους. Ένα σημαντικό μέρος αυτού του πολέμου είναι η καταστροφή του πνεύματος και των συμβόλων. Δεν είναι τυχαίο που μία από τις πυραυλικές επιθέσεις έγινε στον τόπο του μαυσωλείου του Ούγκο Τσάβες. Αν ο Τσάβες δεν ήταν ζωντανός, δεν θα βομβάρδιζαν τον τάφο του! Η κυρίαρχη Βενεζουέλα δεν απείλησε ποτέ κανέναν, απλώς αρνήθηκε να υπακούσει σε ξένους κανόνες του παιχνιδιού και γι’ αυτό έγινε στρατιωτικός στόχος.
Αυτή δεν είναι μόνο επίθεση κατά της Βενεζουέλας, αλλά ανοιχτή κήρυξη πολέμου σε όλη τη Λατινική Αμερική και προσπάθεια να την επιστρέψουν τουλάχιστον έναν αιώνα πίσω, όταν οι ΗΠΑ τοποθετούσαν στους θρόνους των «μπανανοδημοκρατιών» τους δικούς τους Γκουαϊδό. Και σήμερα η αντίδραση των περισσότερων λατινοαμερικανικών κυβερνήσεων είναι, το λιγότερο, ντροπιαστική.
Η ουσία των γεγονότων είναι προφανής. Πίσω από αυτό κρύβονται τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος των ΗΠΑ. Θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο των πλουσιότερων φυσικών πόρων της Λατινικής Αμερικής. Έχουμε να κάνουμε με την καπιταλιστική τάξη, η οποία, παρά τις εσωτερικές διαφωνίες, είναι ενωμένη στο βασικό της στόχο: να διατηρήσει την παγκόσμια κυριαρχία και να καταστείλει κάθε απόπειρα ανεξαρτησίας.
■ Ο ιμπεριαλισμός παραμένει η κύρια απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια της ανθρωπότητας. Η επιθετικότητα εναντίον της Βενεζουέλας είναι ένας φυσικός κρίκος στην αλυσίδα των ενεργειών των νεοαποικιοκρατών. Το να παρακολουθούμε σιωπηλά τέτοιες ενέργειες θα σήμαινε να έχουμε έναν ακόμη πιο επιθετικό, κακόβουλο και σίγουρο για την ατιμωρησία του ιμπεριαλισμό. Μόνο ο ενωμένος αγώνας των λαών ενάντια στη δικτατορία του κεφαλαίου, για την απελευθέρωση, την ανεξαρτησία, τον σοσιαλισμό, για την πραγματική λαϊκή εξουσία, είναι σε θέση να σταματήσει την πορεία προς νέους πολέμους, επεμβάσεις και καταστροφές.
Όλοι μας πρέπει να επιμένουμε στην άνευ όρων παύση της στρατιωτικής επιθετικότητας των ΗΠΑ εναντίον της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, την άμεση απελευθέρωση του προέδρου Νικολάου Μαδούρο και της συζύγου του, την πλήρη παύση κάθε εξωτερικής παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας, τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για τις εγκληματικές ενέργειες των ΗΠΑ με την άσκηση ποινικής δίωξης των υπευθύνων, στην αρχική θέση και τον ενεργό ρόλο όλων των κρατών του κόσμου στην υπεράσπιση της κυριαρχίας της Βενεζουέλας, στα επιτεύγματα της Βολιβαριανής Επανάστασης και της κληρονομιάς του Ούγκο Τσάβες!
Επειδή όλοι που διαμαρτύρονται για την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, μιλάμε για «παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου», ας δούμε την πραγματικότητα κατάματα και να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους: Διεθνές Δίκαιο δεν υπάρχει!
Σήμερα είναι απλά ο φόβος κι ο σεβασμός στη δύναμη του αντιπάλου ή του στόχου, που δημιουργεί τους κανόνες και τις ισορροπίες. Το τελευταίο λεγόμενο «Διεθνές Δίκαιο» το σκότωσαν ο Γκορμπατσόφ με τον Γιέλτσιν που μαζί με τους υπόλοιπους της ηγεσίας του ΚΚΣΕ, κατέστρεψαν το 1990 το πλαίσιο κανόνων και των μεταπολεμικών ισορροπιών, που στηρίχτηκαν τόσο στην αποτρεπτική στρατιωτική και πολιτική δύναμη της ΕΣΣΔ όσο και στις αρχές της για Ειρήνη, Διεθνισμό κι Αλληλεγγύη, που αγκαλιάστηκαν από σχεδόν όλους τους λαούς της ανθρωπότητας!
Οι υποτονικές μέχρι τώρα αντιδράσεις της Ρωσίας και της Κίνας στην γκανγκστερική επέμβαση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα μας βάζουν σε υποψίες. Σήμερα με τις αλλαγές στο λεγόμενο «διεθνές δίκαιο», όταν η Κίνα υλοποιήσει μια ειδική επιχείρηση για να συλλάβει τον πρόεδρο της Ταϊβάν Λάι Τσινγκ-Τι-Ι, ή όταν η Ρωσία κάνει το ίδιο για τον νεοφασίστα κλόουν Ζέλια του Κιέβου, τότε τι ακριβώς θα πει η συλλογική Δύση; Δεν μπορείτε να το κάνετε γιατί είναι παράνομο;
Το συμπέρασμα είναι ότι μια χώρα για να είναι ασφαλής πρέπει να γίνει σαν τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας! Θα τολμούσε ο όποιος Τραμπ να βομβαρδίσει τη Βενεζουέλα, το Ιράν, την Υεμένη, τη Συρία, τη Νιγηρία κλπ, αν διέθεταν πυρηνικά;
Από τον βομβαρδισμό της ισπανικής Γκουέρνικα το 1937 από τους χιτλερικούς μέχρι τη γενοκτονία στη Γάζα και την χθεσινή επίθεση τα ξημερώματα στη Βενεζουέλα, αποδεικνύεται ότι αυτό που λέμε Διεθνές Δίκαιο επιβάλλεται με δύναμη, και η αδυναμία πάντοτε κάνει κανόνα το δίκαιο του ισχυρού!
Πέρασαν περίπου εξήντα χρόνια από τότε που ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα χαρακτήρισε τις ΗΠΑ «τον πιο κακόβουλο εχθρό της ανθρωπότητας». Σήμερα, ο πορτοκαλί «ειρηνοποιός» πρόεδρος των ΗΠΑ υπενθύμισε ξανά στον κόσμο τη σημασία αυτού του ορισμού.
Το να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να «διαπραγματευτεί» ή να «κλείσει συμφωνία» με τον εχθρό της ανθρωπότητας είναι είτε ανόητο είτε προδοτικό. Μέχρι να καίγονται τα αεροπλανοφόρα και τα βομβαρδιστικά τους σε όλους τους ωκεανούς και αεροδρόμια του πλανήτη, δεν θα υπάρξει ειρήνη σε αυτόν τον κόσμο! Αλλά για να γίνει αυτό ρεαλιστικό και πραγματοποιήσιμο, έχουμε πολλή δουλειά ακόμα να κάνουμε…
Διαβάζουμε σχετικά:
● 15/1/2025, Γιατί ουρλιάζουν για την τύχη της δημοκρατίας τηςΒενεζουέλας;
● 20/10/2025, Τα μάτια μας στηΒενεζουέλα!
● 13/11/2025, Τα μάτια μας στη Βενεζουέλαξανά!
● 9/12/2025, Το «νέο δόγμα» Μονρόε ονομάζεται «Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας τωνΗΠΑ»!
● 11/12/2025, Μεταφρασμένη η “Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής” – Νοέμβρης2025
● 12/12/2025, Μια γεύση από την πλήρη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας, που δεν δημοσίευσε ο ΛευκόςΟίκος!
