ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ: «ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ»
Στο Καφενείον η Ελλάς σήμερον, στις Πίσω Σελίδες έχουμε Καραγκιόζη.
Από το βιβλίο του Σωτήρη Σπαθάρη “Αυτοβιογραφία και η Τέχνη του Καραγκιόζη”.
Ο Σωτήρης Σπαθάρης ήταν ένας από τους πιο σπουδαίους Έλληνες καραγκιοζοπαίκτες και καλλιτέχνες του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1892 και πέθανε τον Απρίλιο του 1974.Ήταν ο πατέρας του διάσημου Ευγένιου Σπαθάρη, καραγκιοζοπαίκτη, ζωγράφου και ιδρυτή του Σπαθάρειου Μουσείου Θεάτρου Σκιών.
Η τέχνη του καραγκιόζη είναι ένας λαογραφικός θησαυρός της Ελλάδας. Την τέχνη την έφερε στην Ελλάδα ο Γιάννης Μπράχαλης που είδε μια παράσταση στην Κωνσταντινούπολη, αλλά τέχνη ελληνική την έκανε ο Μίμαρος.
«Η Τέχνη Σου είναι στη βάση της λαϊκής ψυχής και ζωής και μακάριος που την αντικρίζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται», θα γράψει στον Σπαθάρη ο Άγγελος Σικελιανός το 1948.
Και ο Γιώργος Σεφέρης στο ημερολόγιό του “Μέρες”, το 1947 θα γράψει «η γνωριμία μου με τον Σπαθάρη με έκανε να ντραπώ για το πόσο λίγα κάνω, μπροστά στον φτωχό μα ακούραστο καραγκιοζοπαίκτη».
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΣΟΥΙΦΤ “ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΑΡΕΛΙΟΥ – Γραμμένη για την καθολική βελτίωση της ανθρωπότητος ”
μτφ. Μιχάλης Μακρόπουλος, εκδόσεις Loggia

Το “Μια Ιστορία βαρελιού” του κορυφαίου Ιρλανδού συγγραφέα Τζόναθαν Σουίφτ, γνωστότερου για τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ, είναι μία από τις ευφυέστερες και τις πιο ξεκαρδιστικές σάτιρες που γράφτηκαν ποτέ. Θρησκεία, φιλοσοφία, συγγραφείς, κριτικοί, «μοντέρνοι» διανοούμενοι και ψευτοεπαΐοντες δέχονται ανεξαιρέτως τα βέλη του συγγραφέα, που σαρκάζει –και αυτοσαρκάζεται– με απαράμιλλη ευρηματικότητα και θαυμαστή ευρυμάθεια. O Χάρολντ Μπλουμ, στον Δυτικό Κανόνα, χαρακτηρίζει το Μια Ιστορία Βαρελιού ως την «καλύτερη πρόζα στην αγγλική μετά τον Σαίξπηρ».
Η ευρηματικότητα της ιστορίας και ο γλωσσικός της πλούτος είναι απεριόριστοι, το έργο γραμμένο με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία στηρίζει τούτη την τεράστια φάρσα, που όμοιά της δεν είχε υπάρξει ως τότε στα αγγλικά γράμματα. Ο Σουίφτ επιτίθεται στις πεποιθήσεις μας για τη λογική, την πρόοδο και την ευτυχία. Το βιβλίο είναι μια πρόκληση που αποκαλύπτει τις πιο κυνικές και διαχρονικές αλήθειες για την ανθρώπινη φύση.
Ο Τζόναθαν Σουίφτ (1667-1745) γεννήθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Εργάστηκε ως γραμματέας του συγγραφέα και διπλωμάτη Σερ Ουίλιαμ Τεμπλ, έγινε ιερέας της αγγλικανικής εκκλησίας, έγραψε μυθιστορήματα και ποιήματα αλλά ανακατεύτηκε και με την πολιτική. Το πιο γνωστό έργο του είναι το μυθιστόρημα “Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ” (ή, σωστότερα: “Γκάλιβερ”, του οποίου ο πλήρης τίτλος ήταν: “Travels into Several Remote Nations of the World, in Four Parts, by Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Ships”), στο οποίο σατιρίζει την πολιτική ζωή, τις φιλοσοφικές ιδέες και την επιστήμη της εποχής του. Έγραψε επίσης ποιήματα, σάτιρες, δοκίμια, θρησκευτικά έργα, κηρύγματα, άρθρα, επιστολές.
ΕΝΤΟΥΑΡ ΛΟΥΙ “Η ΜΟΝΙΚ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ”
μτφ. Στέλα Ζουμπουλάκη, εκδόσεις Αντίποδες

Πώς βιώνει ένας γιός την κακοποίηση της μητέρας του, μετά την ενηλικίωσή του;
Σ’ αυτό το βιβλίο ο Εντουάρ Λουί αφηγείται την ιστορία της μητέρας του, που σχεδιάζει την “δραπέτευσή της” και από τον δεύτερο σύντροφο της ζωής της, αφού από τον πρώτο –τον πατέρα του– έχει χωρίσει για τους ίδιους λόγους που τώρα εγκαταλείπει και τον δεύτερο: αλκοολισμός, λεκτική και σωματική βία και –το χειρότερο για την ίδια και μη ανεκτό– ύβρεις σε βάρος των παιδιών της.
Θα τα καταφέρει και θα φτάσει με δική της απόφαση στην απελευθέρωσή της, κερδίζοντας τον θαυμασμό του γιού της, που μετά το τέλος της γραφής του βιβλίου του θα πεi: «Αυτό το βιβλίο που διαβάζετε είναι, κατά κάποιον τρόπο, το αποτέλεσμα μιας παραγγελίας από τη μητέρα μου. Δεν το αποφάσισα, δεν το προγραμμάτισα. Δεν ήταν δική μου ιδέα εξαρχής. Τίποτα στη λογοτεχνία δεν μου είχε δώσει ποτέ τόση χαρά».
Ο Εντουάρ Λουί γεννήθηκε στην Αλλενκούρ της Γαλλίας το 1992 με το όνομα Εντύ Μπελγκέλ. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες στην École Νormale. Το πρώτο του βιβλίο, «Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ» (μτφρ. Μιχάλης Αρβανίτης, 2018), προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση, γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, μεταφράστηκε σε πάνω από είκοσι γλώσσες και διασκευάστηκε για το θέατρο, όπως και όλα τα επόμενα έργα του. Από τις εκδόσεις Αντίποδες κυκλοφορούν, σε μετάφραση Στέλας Ζουμπουλάκη, άλλα πέντε βιβλία του.

